Precies vier jaar geleden maakte ik als jurylid van de Gouden Uil Jeugdliteratuur kennis met de kleine Odessa (2009). Winnen deed de skeelerende heldin uit Peter Van Olmens debuutroman niet, maar haar avonturen haalden wel …
Lees het volledige verhaal »Nieuwe en minder nieuwe kinderboeken, warm aanbevolen (of net niet).
Het reilen en zeilen in de wereld van het kinderboek en de leesbevordering.
Onze mening over wat er gebeurt in de kinderboekenwereld, genuanceerd én ongezouten.
Lezenswaardige artikelen, opmerkelijke websites, kortom: alles wat u gezien moet hebben.
Wedstrijden, oproepen, leuke wetenswaardigheden, en meer ditjes en datjes.
Een herinnering aan een vreemde ervaring: ik wandel rond in Barcelona en zit met mijn gedachten en gevoelens mijlen en jaren weg op het Deense platteland. Schuldige van mijn afwezige blik is een verhaal waarmee ik de reistijd probeerde in te korten: Ik kan nog steeds niet vliegen van Anna Woltz. Dit verhaal, gesitueerd enkele maanden na het beëindigen van WOII, hield me nog zo lang in de ban, dat ik me de sfeer en personages ook nu nog moeiteloos herinner.
Een groep van ca. 500 Nederlandse kinderen mogen na de laatste oorlogswinter, in Nederland een rampzalige hongerwinter, aansterken op het Deense platteland. Ida en Luuk, 12 en 13 jaar, komen bij dezelfde Deense boerenfamilie terecht. De levenslustige Luuk is maar wat blij dat hij zijn thuis, en vooral zijn moeder kon ontvluchten. Hij past zich moeiteloos aan, eet de boer, die hij probleemloos ‘far’ noemt, de oren van het hoofd en helpt mee op de boerderij.
Ida is een veel zorgelijker kind, dat is al duidelijk bij het afscheid van haar moeder, broers en zusje, en daarna tijdens de lange rit door Duitsland. Haar mateloze interesse in het ‘vijandelijke’ land vinden de andere kinderen (en de lezer) maar vreemd. Op de boerderij toont zij zich de tegenpool van Luuk. Ze past zich moeilijk aan, kan de boer geen ‘far’ noemen, en eten, en dus aansterken, gaat moeizaam.
Anna Woltz vertelt beurtelings vanuit Luuk en Ida. Ze bouwt het verloop van de relaties tussen de kinderen en tussen de Deense gezinsleden onderling geleidelijk aan op. De golvende bewegingen, met vertrouwensmomenten en spanningen geven het verhaal een realistisch en invoelbaar karakter.
De vriendschap met een paard, waarmee Ida zich vanwege hun gezamenlijk oorlogsverleden verwant voelt, is voor haar een lichtpunt, maar precies dat oorlogsverleden laat Ida niet los. Na een hevige ruzie met Luuk vlucht zij met het paard. Tijdens die vlucht vallen de nauwkeurig aangebrachte puzzelstukjes van haar groot verdriet samen. Ida komt terecht in een hevig onweer en vindt bijna de dood in de modder. De symboliek daarvan is te sterk geladen om er een clichébeeld in te zien.
Wat Ida doormaakt, laat haar eindelijk toe om met het oorlogsverleden af te rekenen en daarna haar leven weer op te nemen. Of, om eindelijk weer te durven vliegen.
Over de opvang van erg verzwakte Nederlandse kinderen in Deense gezinnen na WOII is weinig verteld in de jeugdliteratuur. Anna Woltz leefde zich bijzonder gevoelvol en met respect voor de tijdsgeest in dit historische thema in. De thematiek maakt samen met de goed uitgetekende, tegengestelde karakters, hun invoelbare emoties, de sfeerschepping rond de Deense boerderij en de manier waarop het geheim van de kinderen mondjesmaat wordt prijsgegeven, van Ik kan nog steeds niet vliegen een buitengewoon verhaal dat blijft nazinderen. Het werd bekroond met de Thea Beckmanprijs voor het beste historische jeugdboek van 2012. Van mij kreeg het een plaatsje in mijn speciale boekenkast.
In boekenvriendschap,
Jet
Nu ik niet meer zo tegen deadlines aanloop en er geen juryrapporten de bel meer doen rinkelen, kan ik wat meer ontspannen lezen. Maar ontspannen lezen betekent ook dat ik mijn potlood minder in aanslag …
Lees meer »
Zowel bij het recenseren als jureren voor literaire prijzen, verbaas ik me geregeld over het feit dat er voor jonge lezers vanaf zeven tot – bij benadering – twaalf jaar, weinig boeiende verhalen verschijnen. Boeken …
Vorige week werden de nominaties voor de Boekenleeuw en Boekenpauw bekendgemaakt. Maar wat haast ongemerkt voorbij gaat, is dat het voor het eerst om de Boekenleeuw en Boekenpauw Nieuwe Stijl gaat. Iedereen herinnert zich de …
Lees meer »
In De Balie in Amsterdam is zo net de 26ste Woutertje Pieterse Prijs uitgereikt. Na een welkomstwoord van Marja Käss hield Majo de Saedeleer de Woutertje Pieterse Lezing 2013: ‘Onder het donker de kleuren. Vetkrijtjes voor …
Lees meer »
Met de Vlaamse Cultuurprijs is niet alleen de Jeugdboekenweek maar ook het prijzenseizoen officieel geopend. Gisteren maakte organisator Boek.be bekend welke boeken in aanmerking komen voor de Boekenleeuw en de Boekenpauw. Op zaterdag 6 april …
Lees meer »Het boek Allemaal willen we de hemel van Els Beerten (zie Verteleens 14/05/2008) heeft de Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Jeugdliteratuur gewonnen.Het boek werd in 2009 ook bekroond met onder andere de Boekenleeuw, de …
Lees meer »Het zeer goed georganiseerde symposium Tijdgenoten op 27 februari in de UA was erg ambitieus wat de invulling van het aantal sprekers betreft. Daardoor bleef er weinig tijd en ruimte voor diepgaande panelgesprekken. Maar het …
Lees meer »
22 en 20 jaar oud zijn ze al, The reading environment en Tell me: Children, reading and talk, de twee boeken van Aidan Chambers over de aanpak van leesbevordering. In ons taalgebied verschenen ze allebei …
Lees meer »
Meer dan drie jaar heeft Michael De Cock zich verdiept in de levensgeschiedenis van Hannibal, de tot de verbeelding sprekende Carthager die met zijn immense leger van soldaten en olifanten de Alpen overstak. In zijn …
Lees meer »
Het was een avond in januari, het jaar herinner ik me niet meer, het moet ergens in de jaren negentig geweest zijn. Ergens in de vorige eeuw. De plek herinner ik me nog wel. Het …
Lees meer »
In zijn woonplaats Leuven is in de nacht van vrijdag op zaterdag schrijver Jan Simoen overleden aan de gevolgen van kanker. Hij werd 59 jaar.
Jan Simoen (Oostende, 1953) werkte na een studie Romaanse Talen en …
Met Mijn oma is van peperkoek maakten Evelien De Vlieger en Sabien Clement een pretentieus boek waarin een jongen van acht zijn elf grootouders voorstelt. De lenigste oma, de gierigste opa, de stilste oma, de …
Lees meer »