Groot met een hart voor kinderboeken: hoe kom jij aan je passie voor kinderboeken?

Ik ben zesendertig, maar ook mama van twee Kleine Ventjes, en die lezen kinderboeken. Of krijgen ze voorgelezen. Zo simpel kan het zijn.
Maar het leven is zelden zo simpel.
Ik was zeven, acht, negen, tien, elf… en groeide op in een boekenminnende omgeving. Ik las graag. Kinderboeken, dat spreekt.
Ik was twaalf en ging met mijn papa, die jeugdboeken schreef, mee. Mee naar feestjes van de uitgeverij, mee naar slotdagen van de Kinder- en Jeugdjury, mee naar openingen van de Jeugdboekenweek, en ik vond het allemaal leuk en spannend en boeiend.
Ik was veertien en een beetje op zoek. Oók op boekenvlak. Ik had het allemaal aan beetje gehad en wist niet goed welke kant op. Een toen nog piepjong schrijver zag me zoeken en gaf me nu en dan leestips. Ik heb ze nog, die briefjes met namen en titels op, in zijn karakteristieke hellende handschrift. Ik was veertien, en las Middernachtskinderen van Salman Rushdie, maar ook Imme Dros en Els Pelgrom en Joke van Leeuwen. Ik praatte met de schrijver en leerde niet op leeftijdsaanduidingen te letten. Ik was veertien en ik las Je moet dansen op mijn graf en de wereld stopte even met draaien.
Ik was zestien en de toen al niet meer zo jonge schrijver van het boek dat de wereld even deed stoppen met draaien zou naar een Noord-Zuidontmoeting in Baarle-Hertog/Baarle-Nassau komen. Ik liet mijn papa geen keuze, we zóúden gaan. Ik was zestien, verlegen, een bakvis, en zag hoe de uitgever de toen al niet meer zo jonge schrijver even alleen liet bij de bar. Ik hoopte op een handtekening, maar kreeg een lang, lang gesprek. Weer stopte de wereld even met draaien, en toen hij verderdraaide was niets nog als voorheen. Ik ontdekte een fascinerende wereld waarin auteurs, illustratoren, redacteuren consequent bezig waren met Mooi en Goed en Kwaliteit. Er was zoveel in beweging. De eerste stappen naar een adolescentenliteratuur waren adembenemend spannend, de prentenboeken werden steeds meer een plezier voor het oog en in de verhalen spatte de literaire kwaliteit van de bladzijden.
Ik was zestien, zeventien, achttien en het waren spannende tijden in kinderboekenland en ik was erbij en voorgoed verkocht.

Karin