Groot met een hart voor kinderboeken: hoe kom jij aan je passie voor kinderboeken?

De vraag “Waarom lees jij eigenlijk kinderboeken?” heb ik altijd een beetje vreemd gevonden. Alsof ik verantwoording moet afleggen voor merkwaardig gedrag.

Van jongs af aan houd ik erg van ijsjes. Toen at ik er veel, nu nog steeds. Maar nog nooit heeft iemand mij gevraagd “Waarom eet jij eigenlijk ijsjes?”

Toen ik 13 was las ik veel kinderboeken, maar niemand vroeg me waarom. Waarschijnlijk zouden ze wel vragen hebben gesteld als ik toen boeken voor volwassenen zou hebben gelezen. Maar dat kwam later pas. Vanaf de vierde klas van het middelbaar onderwijs moesten we literatuur lezen voor Nederlands. En dat was zware literatuur. Karel ende Elegast, Gijsbrecht, De camera obscura. Dat soort werk. Leuk vond ik het niet en misschien kwam het wel daardoor dat ik kinderboeken bleef lezen. Kinder- en jeugdboeken vond ik wel leuk. Dat veranderde niet toen ik ouder werd.

Toen ik 28 was had ik alsnog ontdekt dat boeken voor volwassenen ook leuk konden zijn. Ik las literatuur, detectives, thrillers. Maar nog altijd voor het merendeel kinderboeken. Als iemand me toen gevraagd had waarom ik kinderboeken las, zou ik waarschijnlijk niet veel verder zijn gekomen dan dat ik kinderboeken leuk vind. De onderliggende vraag is dan natuurlijk: “Waarom vind je kinderboeken leuk?” Mijn antwoord op die vraag zou hetzelfde zijn geweest als mijn antwoord op de vraag “Waarom vind je lezen leuk?” Omdat ik er van houd om me te verplaatsen in andere mensen, in dezelfde of hele andere situaties dan ik; in het land waar ik woon of in hele andere landen; in de wereld waarin ik leef of in hele andere werelden; in mijn tijd of in hele andere tijden. En of dat die mensen jong of oud zijn maakt mij niet uit.

Nu ben ik 43 en het antwoord op de vraag is eenvoudiger geworden: “Omdat kinderboeken een beetje mijn werk zijn.” Dat ik een website over kinderboeken gestart ben heeft mijn leesgedrag veranderd: ik lees nu voornamelijk kinderboeken en nog maar heel weinig andere boeken.

Mensen zijn tegenwoordig wel minder verbaasd over volwassenen die kinderboeken lezen. Vooral Harry Potter heeft daaraan meegeholpen. Ik zie regelmatig volwassenen in de trein een Potterboek of een ander kinderboek lezen.

Dus misschien zou mijn antwoord op de vraag waarom ik eigenlijk kinderboeken lees moeten zijn: “Waarom niet?”

Richard