De schrijver is een schat. Voor al de uren verstrooiing die hij of zij mij biedt.
De schrijver is een schat. Voor de ernst die hij of zij mij biedt in gekke uren.
De schrijver is een schat. Voor de spiegels die hij of zij mij voorhoudt.
De schrijver is een schat, omdat hij of zij me anders naar de wereld doet kijken.
De schrijver behoedt me voor dingen die ik zou doen, als ik niet graag zou lezen.
Ik strooi wel eens met complimenten. Een schrijver vindt dat doorgaans fijn. Soms geven ze dan wederwoord. Of ze vinden het fijn, dat je in de pen kroop.
Een opdracht in een gekocht boek? Graag! Dat geeft het boek van de schrijver een meerwaarde.
Boeken: ik wil ze hebben: van sommige boeken is het eeuwig zonde om ze weer te moeten inleveren in de bib: ze zitten in je, op je vel.
Het boek in de reistas biedt verkorting van de wachttijden op het openbaar vervoer.
… Heel soms … bied ikzelf dan verstrooiing aan mensen die me vragen wat ik lees …