Over lezen en zelf schrijven
“Wanneer schrijf jij zelf eens een boek?” Dat is een vraag die ik, sinds ik vrijwilliger voor KJV ben, en vermoedelijk al een hele tijd daarvoor ook, geregeld krijg. Ooit, het moet zo’n zes jaar geleden zijn, heb ik weleens een schrijfcursusje gevolgd, samen met enkele klasgenoten van toen uit de bibliotheekschool. Die schrijfdag was erg leuk, op een héle mooie locatie, middenin Antwerpen. Na die dag wist ik: “ik wil zelf eigenlijk geen boek(en) schrijven.” “Ben jij niet jaloers op de auteurs van boeken die jij erg goed vindt?” Dan moet ik heel eerlijk “nee” antwoorden. Nee, echt niet. Neem nu Marcel van Erwin Mortier – om één voorbeeldje te noemen. Dat vond ik van bij de eerste leesbeurt een heel erg mooi, lijfelijk, redelijk filmisch ook, geschreven boek. Ik was en ben er weg van. De sfeer, warm maar soms ook met een kille gang van zaken. Ik heb, tijdens het lezen van een goed boek nog nooit het gevoel gehad: “ik wil ook zo’n boek schrijven!” Hmm, nee, echt niet. Ik geniet veel te hard van het lezen van een goed geschreven en gecomponeerd boek. Waarna ik dan weer wél graag uitgebreid schrijf over wat ik van dat boek vond, dat wel!
Hoi Katrien,
Tja, ik heb altijd gedroomd van het zelf schrijven van boeken.
Vorig jaar kreeg ik ineens de kans om voor de Kameleonbieb, een boekenreeks bij een leesmethode van Die Keure, twee titeltjes te schrijven.
Dat heb ik met heel veel plezier gedaan.
In mei verschijnt de reeks, en dus ook mijn boekjes :)
Het zijn verhalen voor het vierde leerjaar, in AVI niveau 5 geschreven (voor de minder bedreven lezers van die leeftijd dus).
Voor de reeks van het vijfde leerjaar mag ik nu drie boekjes schrijven, één fictie en twee non-fictie.
Ik hoop nog heel wat voor kinderen en jongeren te kunnen schrijven. Een ‘volwassen’ boek, daar heb ik nog geen gedachten aan gewijd. Daar heb ik geen zin in en hoogstwaarschijnlijk ook geen talent voor. Literatuur en jeugdliteratuur vragen, mijns insziens, heel verschillende dingen van de schrijver. Dagelijks geniet ik enorm van jeugdliteratuur. Op een paar romans in de vakantie na, heb ik daar mijn handen al vol mee.
Groetjes,
Joke
Dag Katrien,
Ik heb ook dikwijls de droom- ik vul dat dikwijls in vriendenboekjes van kinderen in bij “grootste wens”- om eens een heel beklijvend boek te schrijven. Maar uiteindelijk denk ik dat er al genoeg goede schrijvers zijn, dat er al genoeg gepubliceerd wordt, en wellicht ontbreekt het mij aan vorming en talent … Toen ik “De helaasheid der dingen ” las, had ik wel nog een moment van heel veel zin, maar dan bedacht ik, dit lijkt eenvoudig maar het is het zeker niet, het is waarschijnlijk net heel moeilijk om zo een pijnlijke thematiek zo luchtig, maar niet té, en relativerend te schrijven.
Groeten,
Marina
schrijven vind ik zelf heel velangrijk.Wat vind jij zelf?Zonder schrijven konden we niet lezen. Ben je me ens ja of nee?Wat zech jij ?
Ik vind lezen en schrijven heel belangrijk want je gebruikt ze idere dag.En als je ooi een andere land komt,moet je leren schrujven en lezen.Mensen en kinderen gebruiken schrijven en lezen heel vaak.Ik vind zelfs schrijve en lezen tof.En schrijven op internet is ook wel leuk.Sommige vienden het zelfs niet leuk.
Ik geniet ook van mooie films, maar hoef er zelf ook niet 1 te maken. :)
Toevallig heb ik zelf dan wel een passie voor schrijven maar boeken verslinden is net zo leuk :)