Wat willen wij uitgelezen zien?
Beste allemaal,
Een vriendin belde me, prettig verontwaardigd, op. Ze had zich, net als vele anderen, gestoord aan de berichtgeving daags na de uitreiking van de Gouden Uil. Op de radio werd vermeld dat het jammer was dat de shortlist uit enkel Nederlanders bestond. HALLLOOOOOO! Sabien, Pieter en Mieke zijn geen Nederlanders. Niet dat ik iets tegen onze noorderburen heb, ik ben zelfs erg gelukkig getrouwd met een dergelijk exemplaar :)
Maar het punt is natuurlijk dat Linus niet eens vernoemd werd!
Diezelfde vriendin, die ook een goeie vriendin van het betere jeugdboek is, wees me tegelijk op onderstaande link:
En daarom lanceer ik deze vurige oproep! Kunnen wij, de Verteleensers, en al onze vrienden van de jeugdliteratuur, samen tot één schitterend jeugdboek komen, en dat dan massaal aanprijzen?
Wat zou het fijn zijn als Jos, Guy, Phara en Anna ook doorhebben dat jeugdliteratuur er niet alleen voor de jeugd is! (Kookboeken zijn er ook niet alleen voor koks, potverdrie!)
Het moet gaan om een recent boek (2007 of 2008).
Ik hoop een boel mensen enthousiast te krijgen.
Ja, ik heb het tegen jullie!!!! :)
Een tiental nominaties zou fijn zijn, en de Vertel eens winnaar kunnen we dan eensgezind bij ‘uitgelezen’ aanprijzen.
Wie vindt dit een ideetje?
Groetjes,
Joke
Tjonge, ik ben weer eens te rap geweest!
De tips konden tot 27 maart ingezonden worden.
Sorry, sorry!!!
Groetjes,
Joke
Een paar Uitgelezens geleden ging het over het dikke blauwe fotoboek rond Astrid Lindgren. Dat was een mooie bespreking: de panelleden hadden helemaal begrepen waar het bij Astrid Lindgren om ging én hadden er heel veel respect voor.
Zelf heb ik voor deze bijzondere Uitgelezen op De eend, de dood en de tulp van Erlbruch gestemd. Een kinderboek en toch ook niet en vooral: heel bijzonder.
Dag Elisa,
Dat prachtige fotoboek staat op mijn verlanglijstje!
Erg vervelend dat ik nooit boeken cadeau krijg. Als boekverkoper heb je dat niet meer nodig, zo denkt men!
(Alhoewel, Gerda DP, die Woeste Willem Boekenbon die ik van jou kreeg was een fantastisch geschenk. Daar heb ik met veel plezier een Floortje Zwigtman van gekocht!)
Maar het blijft een boek voor volwassenen over jeugdliteratuur.
Waarom Madieke niet? Of Michiel? Of Lotta?
Enfin, ik ben een kniesoor, trek het je maar niet aan.
En Erlbruch is een prachtige keuze!
Groetjes,
Joke
Hoi Joke! (En Elisa:-)) Aaah, “De Eend, de dood en de tulp”, heerlijk boek. Af. Maar goed! Jammer, Joke, dat de stemming al was afgesloten, maar wat let ons om hier, om gewoon “grote” mensen enthousiast te krijgen, een lijstje samen te stellen? Die kunnen dan op onze eigen blogs ook. Lijkt dat niets?
Veel groeten!
Hallo,
Op het lijstje zou ik graag “De uitvinding van Hugo Cabret van Brian Selznik.” zetten.
Hugo Cabret woont in de muren van een station in Parijs. Hij onderhoudt er alle klokken. Om de mysterieuze machine die zijn vader ooit gerepareerd had, te kunnen maken steelt hij mechanisch speelgoed uit het winkeltje van de oude man. Die betrapt hem en verplicht Hugo om voor hem te werken. Dankzij Isabelle kan hij het geheim van de oude man en de machine ontrafelen.
De combinatie van verhaal in zwart-wit tekeningen en woordenverhaal vind ik fantastisch.
De tekeningen zorgen voor een filmisch effect. Het verhaal is tevens een ode aan de eerste fikmmakers.
Ja, natuurlijk!
Hieperdepiep, fijn Caroline.
Het lijkt me leuk om samen een longlist van fantastische, recente titels te maken.
Ik ga eens stevig nadenken over mijn nominaties!
Groetjes,
Joke
Hoi Caroline!
(Joke, Karin, waarde collega-bloggers: is dit een item? Mij lijkt het wel iets) Fijn dat je zelfs al suggesties geeft!
Hoe zie je die lijst(jes) dan? Elk een lijst met een aantal boeken? Hmm, ik heb er al uitgebreid zin in… Freak die ik ben…:-)
De eend, de dood en de tulp: o ja! Prachtig prachtig boek!
Voorts denk ik nu vooral aan twee boeken: ‘De gelukvinder’ van Edward van de Vendel en Anoush Elman, vanwege de na weken nog steeds nazinderende inhoud, en ‘Dit is alles’, een prachtig, veelomvattend portret van een meisje op de grens tussen adolescentie en volwassenheid.
Zullen we elk een lijstje met max. 10 boeken samenstellen? Liefst met een kleine verdediging erbij, natuurlijk.
Zo komen we aan onze eigen longlist van 90 boeken.
Die vullen we dan aan met titels die door lezers geadviseerd worden.
Spreken we wel af dat het boek in 2006, 2007 of 2008 verschenen is?
Groetjes,
Joke
Dat ziet er goed uit. Hoe doen we dit? Rood lettertype, als die in de kapstokken, met elk onze lijstjes? “Uitgelezen” als titel?
Prima!
Joke
:-) Ik bedacht gisteravond: zouden we er niet gewoon een “allertijden” lijst van kunnen maken? Nu maken pakweg Astrid Lindgrens “De Gebroeders Leeuwenhart” geen kans om in boekenlijstjes “2006, 7 of 8″ te komen. Wat denk je? Misschien wel bekijken of ze nog te verkrijgen of minstens in de bib te vinden zijn?
Mijn top tien lijstje in willekeurige volgorde:
Madieke van het rode huis (Astrid Lindgren)
Pol en Lot ‘de poort’ (Selma Noort)
Raven (Selma Noort)
Meester van de zwarte molen (Otfrief Preussler)
Jonkvrouw (Pat van Beirs en JC Van Ryckeghem)
Ronja de roversdochter (Astrid Lindgren)
Matilda (Roald Dahl)
Hart van inkt (Cornelia Funke)
Het grote verlangen (Dorine en Sabien Clement)
Robin is verliefd (Sjoerd Kuyper)
En sorry sorry sorry voor wat er niet tussenstaat!
Maar ik hoop dat jullie daar alle 8 voor zullen zorgen :)
Groetjes,
Joke
Hey Joke! (En Karin, en gelijk ook alle anderen: wat denken jullie? Kan dit een vers kapstokje worden? De lijstjes zomaar tussen de reacties plaatsen is niet echt direct zichbaar, niet?)
Wilde even laten weten dat ik dit een geweldig initiatief vind. Ben zelf een grote kinderboekenfan. Had op m’n twaalfde alle kinderboeken die naam waardig in de plaatselijke bibliotheek al uit ;)
Ik houd de blog in het oog. En als het lijstjestijd is, ben ik zeker van de partij!
Joke,
Ik zie dat het fotoboek over Anstrid Lindgren op je velanglijstje staat. Lindgren is ook één van mijn favoriete schrijfster.’Lotta uit de kabaalstraat’ heb ik in in een regenachtige zomer (lang geleden) telkens en telkens opnieuyw vorr mijn kinderen+ buurtkinderen voorgelezen. Het gevolg is dat mijn jongste kleinkind (in Denemarken) Lotta heet…Maar mijn favoriete boek van haar is ‘De gebroeders Leeuwenhart. Wat mij betreft is dit een ‘boek der boeken’: in haar ‘probleem’-boek (dood, zelfdoding) verwerkt zij de emoties en het probleem met de kracht van de fantasie én beroept zij zich op het aloude thema: de (levens)strijd tussen goed en kwaad.I k heb in februari 2007 het prachtige fotoboek gerecenseerd (hoewel, die rencensie was eigenlijk meer een, hommage. Ik stuur ze je hierbij.
RECENSIE (tweede boek was de Reinaert van Van Daele en Verplancke.)
Wat een plezier om op een barre, gure zondagmiddag te snuffelen en te grasduinen in boeken met de geur van je jeugd. Om te zoeken op boekenplanken waar het stof al wat dikker ligt dan op recent bijgetimmerde rekjes. Om te grinniken bij uitroeptekens uit het verleden en te gniffelen bij veelzeggende aanwijsbriefjes.
En de aanleiding daartoe is nog plezieriger: twee gloednieuwe boeken als sleutel voor die schatkist van je geheugen.
Een eerste schat is het rijke en volumineuze ( groot formaat, 271 pagina’s) foto- en leesboek over Astrid Lindgren. Voor wie een geheugensteuntje nodig heeft: de Zweedse Astrid Lindgren (1907-2002) is de moeder van Pippi Langkous, van de kinderen van Bolderburen, van Michiel van de Hazelhoeve, van Madieke van het rode huis, van de Gebroeders Leeuwenhart, van Ronja de Roversdochter, van Rasmus de landloper, Karlsson van het dak en zo kan ik tot tweeëntachtig titels opnoemen. Ik kan ze zelfs in 90 talen citeren, want in zoveel landen zijn kinderen met Lindgren groot geworden. Astrid Lindgren is ook de geestelijke moeder van mijn jongste kleinkind, Lotta, die in Denemarken woont en daar misschien net als de vrolijke Zweedse Lotta in het geheim zal leren fietsen…Deze oermoeder van de jeugdliteratuur, want dat is ze voor mij, zou 100 geworden zijn dit jaar en nu ligt haar leven in beelden en verhalen op mijn schoot. Lindgren- vertaalster en auteur Rita Verschuur tekende nu ook voor de Nederlandse tekst. Het eerste en enige opgenomen verhaal, Het land dat verdween werd in Zweden in 1999 meer dan terecht als het mooiste liefdesverhaal van het millennium gekozen. Als je dit verhaal over de jeugdherinneringen van Astrid Lindgren leest, is het alsof je thuiskomt in die vertrouwde wereld van haar warme boeken. Na deze liefdesverklaring van Astrid kun je niet vlug genoeg bladeren in al die foto’s en gretig lezen in alle verhalen er rond. Het zijn foto’s zonder verborgen randjes, eerlijk en heerlijk. Astrid met zoontje Lasse in Vasaparken, Stockholm, met haar zussen op het trappetje van het grote huis in Näs, Vimmerby, de tachtigjarige Astrid hoog in een boom, Astrid met haar hartsvriendinnen, met een filmregisseur of met haar uitgever, Astrid die de minister van financiën de les leest, Astrid in de bres voor opgehokte kippen, een zeventachtigjarige Astrid die met haar dochter Karin vrolijk dansend in de straten van Moskou de glasnost viert. En je staat zelf tussen de honderdduizend mensen, inclusief het koningspaar en de minister- president, wanneer de koets haar stoffelijke overschot naar het graf van haar ouders in Näs, Vimmerby brengt. Het witte paard van Kruimel en Jonathan loopt er troosteloos achteraan. Foto’s op royaal groot formaat, soms over twee bladzijden uitvergroot, zoals het hoort bij zo’n grote dame. Het boek is een prachtig eerbetoon, een monument voor een monument, een gids, een leidraad, een optimistische opsteker zelfs voor mensen die Astrid Lindgren pas nu hebben leren kennen. Het enige waar ik tevergeefs naar zoek is een klein kaartje van Zweden met de kortste weg naar Vimmerby, vandaar naar Furusund en een stratenplannetje van Stockholm met Dalagatan 46 rood gemarkeerd. Ik wil er later met mijn Vlaamse en Deense kleinkinderen, en met dit boek op de achterbank tussen hen in, blindelings naartoe kunnen rijden.
Jet Marchau febr. 07