<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/" > <channel><title>Reacties op: Dood is niet altijd zwart</title> <atom:link href="http://www.verteleens.be/2008/04/14/dood-is-niet-altijd-zwart/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" /><link>http://www.verteleens.be/2008/04/14/dood-is-niet-altijd-zwart/</link> <description>Een weblog over kinderliteratuur.</description> <lastBuildDate>Thu, 29 Jul 2010 16:38:54 +0200</lastBuildDate> <generator>http://wordpress.org/?v=2.9.2</generator> <sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod> <sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency> <item><title>Door: Katrien</title><link>http://www.verteleens.be/2008/04/14/dood-is-niet-altijd-zwart/#comment-447</link> <dc:creator>Katrien</dc:creator> <pubDate>Wed, 16 Apr 2008 17:46:56 +0000</pubDate> <guid isPermaLink="false">http://www.verteleens.be/2008/04/14/dood-is-niet-altijd-zwart/#comment-447</guid> <description>&quot;Een mooi idee worden&quot; uit &quot;Voor altijd altijd&quot; van Bart Moeyaert: het zegt me ook wel wat.  Ach, het wordt tijd dat ik aan het schrijven van mijn kapstoktekst over somberte en triestigheid toekom...  Dit weekend!  Beloofd!</description> <content:encoded><![CDATA[<p>&#8220;Een mooi idee worden&#8221; uit &#8220;Voor altijd altijd&#8221; van Bart Moeyaert: het zegt me ook wel wat.  Ach, het wordt tijd dat ik aan het schrijven van mijn kapstoktekst over somberte en triestigheid toekom&#8230;  Dit weekend!  Beloofd!</p> ]]></content:encoded> </item> <item><title>Door: Katrien</title><link>http://www.verteleens.be/2008/04/14/dood-is-niet-altijd-zwart/#comment-422</link> <dc:creator>Katrien</dc:creator> <pubDate>Mon, 14 Apr 2008 17:51:46 +0000</pubDate> <guid isPermaLink="false">http://www.verteleens.be/2008/04/14/dood-is-niet-altijd-zwart/#comment-422</guid> <description>Hoi hoi!  Ik ben net aan de stukjes begonnen (én de top tien, én somberte), maar ik wil toch graag reageren: ik ben nu ook &quot;Zwart als inkt&quot; beginnen lezen, en ik vind het heerlijk.  Maar daarover meer in mijn stukje.  Over Stilstaan en Kleine Sofie en Lange Wapper kan ik kort zijn: natuurlijk kan de somberte in beide boeken.  De dood hoort nu eenmaal bij het leven.  Maar in die thematiek vind ik &quot;Stilstaan&quot; beter, luchtiger, misschien.  (Fijn, jullie zorgen voor inspiratie voor mijn te schrijven stuk.  Maar we hebben met stukjes en beetjes internet.  Maar het komt wel goed...</description> <content:encoded><![CDATA[<p>Hoi hoi!  Ik ben net aan de stukjes begonnen (én de top tien, én somberte), maar ik wil toch graag reageren: ik ben nu ook &#8220;Zwart als inkt&#8221; beginnen lezen, en ik vind het heerlijk.  Maar daarover meer in mijn stukje.  Over Stilstaan en Kleine Sofie en Lange Wapper kan ik kort zijn: natuurlijk kan de somberte in beide boeken.  De dood hoort nu eenmaal bij het leven.  Maar in die thematiek vind ik &#8220;Stilstaan&#8221; beter, luchtiger, misschien.  (Fijn, jullie zorgen voor inspiratie voor mijn te schrijven stuk.  Maar we hebben met stukjes en beetjes internet.  Maar het komt wel goed&#8230;</p> ]]></content:encoded> </item> <item><title>Door: Joke</title><link>http://www.verteleens.be/2008/04/14/dood-is-niet-altijd-zwart/#comment-408</link> <dc:creator>Joke</dc:creator> <pubDate>Mon, 14 Apr 2008 07:33:21 +0000</pubDate> <guid isPermaLink="false">http://www.verteleens.be/2008/04/14/dood-is-niet-altijd-zwart/#comment-408</guid> <description>Dag Karin,Dat zelfde gevoel had ik bij &#039;stilstaan&#039; van Willy Schuyesmans. Het droge &#039;zo, nu ben ik dood&#039; van hoofdpersoon Benjamin greep me al meteen bij de keel. En toch is heel het boek zo warm dat de pijn wel blijft maar niet wrang wordt. Heel knap geschreven, vind ik.Negatief hoeft niet altijd over dood te gaan. Zo heb ik echt een hekel aan het einde van &#039;ik ben Kaat&#039; van Gladdines. Kaat is een meisje met jongensstreken, maar haar moeder wil haar met roze jurken en strikjes zien.  Het einde van dit prentenboek vind ik pedagogisch (en zeker ook gewoon als mama) weerzinwekkend. Mama wint het vertrouwen van haar dochter, maar vanals Kaat dicht genoeg komt, grijpt ze haar beet en geeft haar een rammeling. Het zal heus wel gebeuren, hoor, ouders die het zo spelen. Maar in een prentenboek voor 4+ heb ik totaal geen behoefte aan kindermishandeling.Maar ook dat zal waarschijnlijk zeer persoonlijk zijn.Groetjes, Joke</description> <content:encoded><![CDATA[<p>Dag Karin,</p><p>Dat zelfde gevoel had ik bij &#8217;stilstaan&#8217; van Willy Schuyesmans.<br /> Het droge &#8216;zo, nu ben ik dood&#8217; van hoofdpersoon Benjamin greep me al meteen bij de keel. En toch is heel het boek zo warm dat de pijn wel blijft maar niet wrang wordt. Heel knap geschreven, vind ik.</p><p>Negatief hoeft niet altijd over dood te gaan.<br /> Zo heb ik echt een hekel aan het einde van &#8216;ik ben Kaat&#8217; van Gladdines.<br /> Kaat is een meisje met jongensstreken, maar haar moeder wil haar met roze jurken en strikjes zien.  Het einde van dit prentenboek vind ik pedagogisch (en zeker ook gewoon als mama) weerzinwekkend. Mama wint het vertrouwen van haar dochter, maar vanals Kaat dicht genoeg komt, grijpt ze haar beet en geeft haar een rammeling.<br /> Het zal heus wel gebeuren, hoor, ouders die het zo spelen. Maar in een prentenboek voor 4+ heb ik totaal geen behoefte aan kindermishandeling.</p><p>Maar ook dat zal waarschijnlijk zeer persoonlijk zijn.</p><p>Groetjes,<br /> Joke</p> ]]></content:encoded> </item> </channel> </rss>
<!-- Served from: www.verteleens.be @ 2010-07-29 23:35:56 by W3 Total Cache -->