Het is wat kalm op het boekenforum, merk ik. De laatste loodjes voor de vakantie. De gaatjes tussen de drukke werkzaamheden door vulde ik met (eindelijk) De vliegeraar van K. Hosseini en met Grijze zielen van Ph. Claudel. Ik weet niet wat ik het meest moet aanbevelen.  Bij De Vliegeraar heb ik mij de vraag gesteld op hoeveel adolescentenlijstjes (+ schoollijsten) dit boek al prijkte.  ’Op zich denk je dat het verhaal niet veel soeps is, maar het zit heel goed in elkaar (veel verrassende wendingen in het verhaal) en geeft een beeld van de Afghaanse leefwereld’ lees ik bij www.iedereenleest.be   Ik vind de inhoud wel veel soeps, eerlijk gezegd heeft het mij een boeiende, hoewel vreselijke kijk op Afghanistan en de Taliban gegeven. Of die objectief dan wel gekleurd is, daar kan ik niet over oordelen. Zo verweet mij ooit een Iraanse vriend dat ik té enthousiast was over ‘Het huis van de moskee’ van Kader Abdollah. Veel té gekleurd, vond hij. Maar hij las het dan ook als een geschiedenisboek, niet als literatuur.

Ook emotioneel vond ik ’De vliegeraar’ sterk én knap gecomponeerd rond het thema schuldgevoel, dat het leven van de twee halfbroers bepaalt. Neem daarbij Hoseinni’s taal, zijn vertelstijl, de kracht van zijn beelden en noem maar op. Ook al staat het in de volwassen bibliotheek, wat mij betreft is het een echt cross-overboek dat adolescenten op een meeslepende manier literatuur laat smaken. Mag het op de lijstjes van 16+?

Daarna ben ik ook eindelijk aan Chambers’ turf, Dit is alles, begonnen. Turf, inderdaad, en dan nog op dun missaalpapier. Ver ben ik nog niet, en eerlijk gezegd had ik na de eerste tien of twintig bladzijden geen zin meer om door te lezen. Cordelia’s karakter, haar zelfverzekerdheid en haar ‘betweterigheid’ (sorry, zo kwam het bij mij over) konden me niet bekoren. Maar het betert, en na 77 blz. heb ik nog geen recht van spreken. Ik lees dus door.

Straks komen weer jeugdboeken aan de beurt. Nog even uitpuffen… Ondertussen hoorde ik ook Jozef Deleu’s pleidooi voor een nieuw boekenprogramma. Een programma waarvan de waarde niet aan kijkcijfers gemeten wordt, maar aan de waardevolle inhoud. Geen pretprogramma, gepresenteerd door een vlug-vlug- en -ben- ik- leuk- genoeg- presentator!! Laat ons daarvoor duimen!! En misschien is er dan ook een plaatsje voor de jeugdliteratuur.

In boekenvriendschap,

Jet