Uitgelezen: Linzi Glass: Ruby Red. Het verhaal speelt net als Glass’ succesrijke debuut Het jaar dat de zigeuners kwamen (Zilveren Zoen 2008) in Zuid-Afrika, ten tijde van de apartheid. Ruby Winters(17) groeit op in een witte familie met liberale ideeën. Haar moeder runt een galerij waar ze het werk van zwarte kunstenaars promoot. Haar vader, advocaat, sympathiseert met het ANC, verdedigt de rechten van de zwarte kunstenaars en wordt daardoor geviseerd door de veiligheidsdienst en de extremistische Afrikaanse Broederbond. Ruby volgt haar ouders volledig in hun anti- apart  heidsideeën, maar precies daardoor geraakt ze zelf meer en meer geïsoleerd op de haar private, witte school. Tot overmaat van ramp wordt ze ook nog verliefd op de Afrikaanse Johann, die zelf overhoop ligt met zijn racistische vader.

Zo vlak verteld, lijkt het wel een scenario voor een soap, maar dat is het allerminst. Het verhaal speelt op de vooravond van de historische rellen in Soweto op 16 juni 1976. Zelfs al zegt dit adolescenten nog weinig, de sterke persoonlijkheid en de verscheurende situatie van Ruby laten perfect aanvoelen wat apartheid betekende en wat racisme hoe dan ook betekent. Door van Ruby een sterk inleefbaar personage te maken verpersoonlijkt Glass het historische luik en maakt ze de problematiek begrijpelijk. 

Ruby moet bovendien uitvinden hoe ze een individu wordt in plaats van een meeloper en wat daar de consequenties van zijn. Hierin raakt Ruby Rood de universele adolescentenproblematiek. De ondertitels mogen dan al melig klinken ( De kleur van passie. de kleur van gevaar), ze duiden op het evenwicht in de roman.

Een pluspunt is de passie voor kunst en vooral ook de manier waarop kunst kan gebruikt (en misbruikt) worden. Zowel Ruby’s moeder als haar zwarte protégé Julian, tevens favoriet van Ruby en protégé verdiepen dit thema in de roman. Over de rol die de moeder tegenover haar dochter speelt en het evenwicht tussen de zorg voor haar kunstenaars en haar dochter, kan zeker gediscusieerd worden. Ook dit heeft met passie te maken.

Ruby Rood heeft mij als humaan verhaal getroffen en als historische roman overtuigd. Wie nog?

 Jet