Ik ga op reis en ik neem mee… een tandenborstel, een bikini, een strandhanddoek, en een goed…. BOEK! Of liever: meerdere goede boeken. Net als de voorgaande jaren zijn dat vooral kinder- en jeugdboeken. Nieuwe ontdekkingen, maar zeker ook exemplaren die ik in m’n jeugd (al is dat nog niet zo vreselijk lang geleden) gelezen heb en waarvan ik wil ontdekken of ze me nu nog bevallen. Kruistocht in spijkerbroek is zo een boek. Ik heb het op de meest clichématige manier ontdekt en gelezen: Thea Beckman op tv gezien, naar de bib gespurt om het boek te halen, en het – tot tranen toe bewogen – in één ruk uitgelezen.

Daar lag ik dan: op een idyllisch Corsicaans zandstrand, zonder tijd om die prachtige omgeving in me op te nemen. “Lezen” is alles waar ik op dat moment aan denk. Want, ik moet toegeven: Kruistocht in spijkerbroek heeft mijn jeugdige naïeviteit goed overleefd. Het is een en blijft een heel mooi boek. Aanvankelijk had ik wel wat moeite met het “materitransmitter-flits-mij-terug-naar-het-verleden” hoofdstuk, omdat de geloofwaardigheid erin ver te zoeken vind. Ook Dolfs familie ouders, of echte leven in de 20ste eeuw komen te weinig aan bod. Wel zijn de hoofdstukken over de kinderkruistocht zelf meesterlijk geschreven: echte intriges, avonturen die je naar de keel grijpen. En bovenal: het is een historisch fictief verhaal, maar je gaat geloven dat het écht zo gegaan is. Als ik nu nog een tiener was, dan zou ik spontaan Wikipedia afzoeken naar meer informatie over deze gruwelijke kruistocht. Beckman kan dankzij haar materietransmitter het verleden met de ogen van nu bekijken. Zo wordt het contrast alleen maar groter en “voelbaarder”…

Kruistocht in spijkerbroek krijgt van mij het label “klassieker”. Meteen denk ik terug aan mijn zelfverzonnen parameters uit mijn thesis van vorig jaar. Alles lijkt te kloppen: bekroond, verfilmd, vertaald, en de tand des tijds doorstaan. Dus ik ben naar de boekhandel gespurt en heb uiteindelijk toch een exemplaartje gekocht. Want als binnenkort mijn jeugd weer iets langer geleden is, lees ik het beslist nog eens opnieuw.

 Zomerse groetjes,

Karen