Boeken

Nieuwe en minder nieuwe kinderboeken, warm aanbevolen (of net niet).

Nieuws

Het reilen en zeilen in de wereld van het kinderboek en de leesbevordering.

Ons gedacht

Onze mening over wat er gebeurt in de kinderboekenwereld, genuanceerd én ongezouten.

Elders gelezen

Lezenswaardige artikelen, opmerkelijke websites, kortom: alles wat u gezien moet hebben.

Extra

Wedstrijden, oproepen, leuke wetenswaardigheden, en meer ditjes en datjes.

Home » Uitgelezen

Moeders zijn gevaarljk met messen Do Van Ranst

Door op 29/08/2008 – 13:56Eén reactie

Mag ik nog eens enthousiast zijn? Zonder veel te verklappen dit keer, enkel als warmmaker. Sla er later de Leeswelp op na, of, in ieder geval, lees het boek. Ik moet bekennen dat ik nooit zo echt overdonderd was van de boeken van Do Van Ranst. De speelse Dinaboeken vormen een apart hoofdstuk; zijn romans (noem ik ze zo?) boeiden me, ze intrigeerden me, maar ze waren, wat mij betreft, net iets té onwerkelijk, te surreëel, er over, zeg maar. Hetzelfde voor Van Ransts stijl, soms zo poëtisch mooi, dat ik pen en notitieboekje nam, soms net iets té gechargeerd. En nu, nu hadden die ‘moeders….‘ mij helemaal beet. Of liever, de hoofdpersoon, Jef. Verwonderlijk, want liet ik me inpakken door een dertienjarige puber die allesbehalve sympathiek was? Door een ettertje, een pestkop (met een teder kantje, wees gerust)? Neen, ik liet me inpakken door de manier waarop Van Ranst trefzeker en genuanceerd die puber neerzette. Door de compositie, de taal, de sfeer en de rake verwoording van de puberfantasieën. Alles is in evenwicht. En zelden heb ik in een  jeugdboek zo’n rake uittekening van een Oedipuscomplex gezien. Ook herkenbaar en in begrijpelijke taal en dialogen voor 13- plussers, al zullen die misschien vreemd opkijken. Geen nood, laat ze zich maar verwonderen. Meer zeg ik niet, de rest lees je maar. 

Ik las veel tijdens de vakantie, straks maak ik een balans op en misschien hoor je nog zo’n enthousiaste kreet.

Mag ik tussendoor een toemaatje uit de volwassenkast? Dank zij dochter Eva ontdekte ik Siri Hustvedt (de vrouw van Paul Auster, maar waarom zeg ik dat nu? Dit is niet relevant.) Zij verovert Europa (in ieder geval de Nederlanden en Denemarken, verder kan ik niet oordelen) met: ’What I loved’, vertaald als ‘Wat me lief was‘. Het verhaal: Leo blikt op het einde van zijn leven terug op zijn vriendschap met Bill, en op de liefdes (o.a. vrouwen en kunst) die ze deelden. Zijn verhaal zelf is boeiend, maar nog boeiender zijn de vele reflecties op de gebeurtenissen en op hun passies. En bijzonder intrigerend is de jongen Mark, de zoon van Bill, die het tweede deel van het boek beheerst. Het boek is een turf, maar het sleept je mee. In de boekhandel heb ik een tijdlang met het volgende vertaalde werk van haar in mijn handen gestaan:‘ Het verdriet van een Amerikaan’, terwijl Eva’s stem me in mijn hoofd toeschreeuwde: ‘Moe, in het Engels lezen!!’ ‘The sorrows of an American’, dus heb ik het nog niet gekocht. Er is volgens mij niets mis met een goeie vertaling, maar hoe weet je dat ze goed is? En zal ik de Engelse versie verder kunnen doorgeven? Dat eeuwige dilemma ook…Je hoort er nog van. 

In boekenvriendschap,  Jet

Eén reactie »

  • Hilde C zegt:

    Ik heb ook zo genoten van het poëtische ‘Moeders zijn gevaarlijk met messen’, een knap boek, heel origineel. Dat flessenveld is bij mij nog lang blijven nazinderen.
    Zowel ‘What I loved’ en ‘The sorrows of an American’ van Siri Hustvedt hebben ze in de bib van Brugge, dus die probeer ik nog te pakken te krijgen.

Reageer!

Reageer onderstaand, of trackback van uw eigen website. U kunt ook de reacties ontvangen via RSS.

U kunt deze HTML tags gebruiken:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Deze website is Gravatar-enabled. U kunt uw eigen wereldwijd gebruikte G(lobally) R(ecognized) avatar verkrijgen op Gravatar.

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op deze discussie zonder te reageren.