Uw gedacht
Óns gedacht kunt u hier regelmatig lezen. Maar we zijn ook benieuwd naar het úwe.
U kunt altijd reageren op een van onze berichten (graag!), u kunt nu ook meedoen met ‘Uw gedacht’.
Hoe staat u tegenover niveaulezen en AVI?
Welk is uw favoriet eerstelezersboek?
Wat vindt u van het bestaande aanbod?
Heeft u een leuk verhaal over leren lezen?
Heeft u tips voor beginnende lezertjes, hun ouders, hun leerkrachten?
Welke boeken mogen niet in hun kast ontbreken?
Vertel ons vóór 12 oktober op mail@verteleens.be uw mening over een van deze vragen. Vergeet zeker uw naam en e-mailadres niet te vermelden, u maakt kans op een van de drie Vos en haas-boeken die we wegschenken: Het grote boek van vos en haas, Vos en haas en de dief van Iek en Koek koek vos en haas.
Ik deel de mening van velen onder jullie. AVI-niveaus zouden een hulpmiddel moeten zijn om het leesplezier te verhogen. Geen wetmatigheden. Bij ons op school, ik sta in het buitengewoon lager onderwijs, hebben we de discussie een tijd geleden al gevoerd en nu hanteren we die niveaus toch soepel. Wie AVI 4-5 bereikt heeft, mag alle boeken proberen. Wel wordt er op gewezen dat er wat moeilijke woorden of zinnen in kunnen staan. In de klas zelf oefenen ze de moeilijkheden van de volgende niveaus in.
In het begin, daarmee bedoel ik AVI 1 2 of 3, moeten er nog veel leestechnische dingen worden aangebracht waardoor het lezen van moeilijker teksten een karwei wordt en nog weinig plezier oplevert.
Samen lezen is uiteraard fantastisch. Gezelligheid troef, het kind krijgt een goed gevoel, de meelezer ook en het verhaal krijgt een beetje tempo. Het verhaal wordt een verhaal en geen losstaande zinnen of woorden.
Enkele van mijn favoriete eerste lezersboekjes (omdat ze een filosofische ondertoon hebben om lekker over door te praten) : de boekjes van Ben Kuipers over wolf en lam, wolf die lam wil opeten maar het niet over zijn hart krijgt(zelfs heel leuk om voor te lezen!), Rindert Kromhout met de boekjes over Wil en Bil (weer en wind, de dichte doos,…) twee vrienden die elkaar echt niet kunnen missen. De verhalen van beer van Truus van de Waarsenburg (vb soep van beer smaakt naar meer) zijn ook niet te missen. Wim Vromant schreef ‘kos’ waarin kleuren een belangrijke rol spelen bij het zich goed voelen. Zijn ‘hier! hier ben ik!’ vraagt een gesprek over iemand missen, iemand verliezen, een huis of een thuis hebben. Het is te mooi (en misschien daarom ietwat moeilijk) om het onbesproken te laten. Claire De Lombaert heeft mij met ‘wat is er mis met lam’ en ‘een wolf op kamp’ bekoord. Thema’s als verliefd zijn en niet goed weten wat dat is, of bang zijn en denken dat dat alleen bij jou zo is… op AVI 2 ! prachtig en alweer dankbaar om over na te praten, om dieper op gevoelens in te gaan.
Ze zijn er hoor, de pareltjes op AVI 1 en 2!