De Britse website TheBabyWebsite organiseerde onlangs een poll rond voorlezen. Uit de antwoorden van drieduizend ouders van jonge kinderen blijkt dat er steeds minder sprookjes worden voorgelezen, en steeds meer moderne voorleesklassiekers als Rupsje Nooitgenoeg, De Gruffalo en Winnie de Poeh. Niet minder dan de helft van alle ondervraagde ouders zou het zelfs niet overwegen om hun kind ook maar één sprookje voor te lezen of te vertellen voor het vijf jaar is. Reden? Sprookjes zouden te beangstigend, moralistisch en politiek incorrect zijn.
Voorlezen gebeurt vooral voor het slapengaan, en dan staat het vooruitzicht van een rustige nacht duidelijk voorop. Drie kwart van de moeders en vaders proberen verhalen te vermijden die hun kinderen nachtmerries zouden kunnen bezorgen. En van stiefmoeders die hun stiefdochter naar het leven staan, wolven die onschuldige biggetjes opschrokken, kinderen die door hun bloedeigen ouders in een donker woud worden achtergelaten en heksen die kinderen braden krijg je toch geen zoete dromen?
Bovendien vindt 66% van de ouders dat sprookjes veel te moralistisch zijn, in vergelijking met moderne voorleesverhalen, en passen ze niet langer in het wereldbeeld dat we willen doorgeven aan de jongere generaties. Een Assepoester die gedwongen wordt het huishouden te doen, is not done in tijden van politieke correctheid.

Zijn sprookjes te gruwelijk voor jonge kinderen? Zijn ze te moralistisch voor deze tijd? Kunnen ze niet meer in politiek correcte tijden? Of is het nog steeds heerlijk (voor)leesvoer? Zijn ze gedateerd of net tijdloos? Heb je ze zelf voorgelezen gekregen of voorgelezen? Welke sprookjesbundels of -bewerkingen moet je in huis hebben?
Vertel eens…