Vandaag zijn in Nederland de Nationale Voorleesdagen van start gegaan, een elfdaagse voorleescampagne die loopt tot en met zaterdag 31 januari. Net als de Vlaamse Voorleesweek ging deze actie van start met Voorleesontbijten overal te lande, in aanwezigheid van bekende, zelfs prinselijke Nederlanders. Centraal dit jaar staat het door jeugdbibliothecarissen gekozen ‘Prentenboek van het Jaar’: Anton kan toveren van Ole Könnecke. Of dit nou het allermooiste, allerindrukwekkendste prentenboek van het afgelopen jaar is, durf ik te betwijfelen (neen, ik weet wel zeker van niet), maar dat is ook niet helemaal de bedoeling van deze onderscheiding: het gaat expliciet óók om een boek dat veel interactie mogelijk maakt tussen voorlezer en kind.

Anton kan toveren is in elk geval een erg leuk voorleesboek. Anton heeft een toverhoed en is ervan overtuigd dat hij nu kan toveren. De boom wegtoveren wil nog niet zo lukken, die is wat groot, maar het vogeltje op de tak tovert hij moeiteloos weg. Net zoals zijn vriendje Lucas, dat niet wilde geloven dat hij kon toveren. Wat Anton niet merkt, maar de lezer, met veel plezier, wel, is dat het  toveren vooral lukt wanneer de grote toverhoed helemaal over Antons ogen zakt. Zijn vriendje wil hij trouwens het liefst meten weer terug toveren… Het humoristische verhaal wordt verteld in eenvoudige tekeningen in warmgeel en oranje die zich helemaal concentreren op de essentie en waar een grote expressiviteit van uitgaat. Ook in de tekst staat geen woord te veel. Een erg fijn voorleesboek.