Kinderboeken. Ze zijn gelukkig overal. Ook op de redactie van Het Belang van Limburg, waar ik stage loop. Als ze me vragen wie ik ben, wat ik doe, dan vind ik dat een aartsmoeilijke vraag. Ik ben eigenlijk in niets echt heel super goed. Alleen kinderboeken, dat is mijn dada. Dat is mijn ding. Dat ben ik.

En zo kwam het dat de eindredacteur een vrijwilliger zocht voor een stukje over kinderboeken. Let me explain. In Limburg hebben we een streekfonds “Een Hart voor Limburg”. Dit goede doel zorgt voor fondsenwerving voor Limburgse kinderen die zich om de een of andere reden niet maximaal kunnen ontplooien. Een prachtig initiatief, gedragen door warme harten.

Dit jaar wilden ze niet alleen geld inzamelen, maar de Limburgse jeugd ook sensibiliseren. Een nieuw normbesef is nodig, want nog te weinig jongeren beseffen dat “het goed hebben” geen evidentie is. Een Hart voor Limburg besloot uitgeverij Clavis onder de arm te nemen. Een uitgeverij die trouwens het hart ook op de juiste plaats heeft. Clavis sprak drie auteurs aan: Bettie Elias, Sophie Swerts-Knudsen en Kristien Dieltiens. Zij schreven elk een boek over solidariteit en kwetsbaarheid. Clavis schonk van elk boek 2000 gratis exemplaren aan alle Limburgse scholen.

Het boek van Elias “Zoals het leven komt” is bestemd voor de leerlingen uit het secundair onderwijs. Elias heeft tien getuigenissen bij elkaar gebracht van jongeren die gelinkt zijn aan de projecten van EHvL. In haar eigen, onverbloemde stijl brengt ze hun verhaal; open de aanhalingstekens – ze vertelt – sluit de aanhalingstekens, die stijl. Naar mijn aanvoelen is dit het zwaarste boek van de drie, dat doet denken aan de populaire probleemboekenstijl van de afgelopen jaren. Ik herinner me nog dat “Water van zout” dagen in m’n nek heeft gezeten. Dat gevoel heb ik nu minder, al zijn de verhalen wél aangrijpend. Misschien omdat ze zo echt zijn… en zo nabij…

Dieltiens werkte voor de eerste keer samen met haar zoon, Seppe, die voor de illustraties van Roos&Anders zorgde. Anders (what’s in a name!) is een jongen die anders is. Hij stottert en wordt gepest. Bovendien moet hij een draakje - Roos - opvoeden dat helemaal niet gemeen of afschuwelijk is. Ze zijn dus beiden anders. Dieltiens heeft voor veel humor gezorgd in haar boek. Ze wilde het probleemboekengenre – waar ze wel al veel ervaring mee heeft – achter zich laten. Anders-zijn is in dit mooie boek de norm. Qua sensibilisering kan haar thematiek ook tellen. Is anders-zijn trouwens altijd negatief !?  

Sophie Swerts-Knutsen schreef Wolf. Een boek over een jongetje met kanker, dat zich in een fantasiewereld van Indianen verliest om tegen de ziekte te vechten. Swerts heeft een verleden als globetrotter achter de rug en heeft nu haar geluk (lees: een man en twee kinderen) in Denemarken gevonden. Maar toch blijft ze een echte Belg. Ze wilde haar boek luchtig maken, maar toch de kankerthematiek niet uit de weg gaan. Ze is daar ook in geslaagd. Mijns inziens is de stijl van dit boek de “simpelste” (als ik het zo mag stellen) van ze alle drie. Het boek is geschikt voor de lagere school, en heeft die rechttoe rechtaan aanpak dus ook wel nodig. Het is een pijnlijk en blij verhaal tegelijk, een moeilijke evenwichtsoefening.

Deze boeken komen ook gewoon in de boekhandel terecht. Maar als u ze koopt, denk dan misschien eens aan de filosofie die erachter zit. Denk dan misschien eens: deze boeken gaan eigenlijk over de mindere kant van onze samenleving. Sta er eens bij stil. Open uw hart (voor Limburg), stap van de fantasie af, trek eens parallellen naar uw eigen leven. U zal er veel uit leren en u zal inzien – om het met de woorden van Clavis te zeggen – dat geen enkel medium zoveel diepgang kan brengen als een goed boek.

Meer info in Het Belang van Limburg en op scholenwedstrijd.eenhartvoorlimburg.be