Elk boek zijn eigen troon
U hoort ons klagen. Over het gebrek aan media-aandacht, in dit geval.
Maar als het goed is, zeggen we het ook.
Erg aangenaam verrast was ik door een opiniestuk op Recensieweb: ‘De Gouden Uil Jeugdliteratuurprijs: elk boek zijn eigen troon’. Robbert Hak, Julia Krul en Eveline Vink buigen zich voor de gelegenheid over de vijf genomineerden in de categorie jeugdliteratuur: ‘Op 3 mei worden twee literaire prijzen uitgereikt: de Gouden Uil literatuurprijs en de Gouden Uil Jeugdliteratuurprijs. Om begrijpelijke redenen wordt aan de eerste stukken vaak meer media-aandacht besteed dan aan de tweede. Maar, betoogden we reeds, jeugdliteratuur kan ook volwassen zijn. En dus verdient het onze kritische blik. Wij benaderen kinder- en jeugdboeken niet vanuit een doelgroepgericht of educatief standpunt, wij beoordelen de boeken op hun literaire waarde.’
Kijk, zo hoor ik het graag.
Dat is nogal een ander geluid dan wat er te lezen valt op de website van Vlaams cultuurtelevisieprogramma Lux, waar de redactie een zekere Dineke, die – aan de opeenvolging van de vraagtekens in haar bericht te zien verontwaardigd – vraagt waar de genomineerde jeugdauteurs blijven, antwoordt: ‘Ketnet besteedt aandacht aan de Gouden Uil Jeugdliteratuurprijs.’ En daarmee de jeugdliteratuur in één klap verbant naar een heel ander discours dan dat van de literatuur. Wie dacht dat de jeugdliteratuur zo onderhand een beetje als literatuur werd beschouwd, mag van zijn wolk komen en weer met beide voetjes op de grond staan: het zijn uiteindelijk maar kinderboekjes, en de beschouwing erover hoort thuis in de jeugdprogrammatie.
Nee, dan geven de recensenten van Recensieweb een ander signaal. En gelijk hebben ze, natuurlijk. Jeugdliteratuur is literatuur, en kan dus op de literaire waarde beoordeeld worden. In het geval van meesterwerken, zoals er dit jaar gelukkig een paar verschenen zijn, mag u die ‘kan’ gerust door ‘moet’ vervangen.
Benieuwd naar het oordeel van deze recensenten over de genomineerde boeken en een prognose? U vindt ze op Recensieweb. En als u daar dan toch bent, lees dan ook even ‘Jeugdliteratuur is ook volwassen’.




Consider it done! Bedankt voor de tip, Karin!
Hieperdepiep: Hoera!:-). Maar met Dineke die de jeugdliteratuur naar Ketnet verbant ga ik maar niks drinken…;-)