Of  ik gestemd heb voor de Gouden Uil Prijs van de Jonge Lezer?
Ja, ik heb gestemd.
Ik heb, om preciezer te zijn, wekenlang gepiekerd over die stem, en het vervolgens met mijn man op een akkoordje gegooid. Met twéé stemmen hoefde de keuze die ik niet kon maken, niet gemaakt te worden. Of dat een eerbare toepassing van het democratische stembeginsel is, laat ik in het midden. Wie van ons tweeën nu op de rijke historische maar vooral psychologisch ijzersterke roman gestemd heeft, en wie op het kleinood van een boek, waarin een in virtuoze woorden verteld verhaal samengaat met onwaarschijnlijk mooie prenten, doet er niet toe. Tenzij we natuurlijk opgebeld worden omdat onze millimeters de werkelijke boekenstapel van Jelle van Riet en co dicht benaderen, laten we hopen dat ik het me in dat geval correct herinner.

Overigens heeft de jury van de Gouden Uil Jeugdliteratuurprijs me behoed voor een niet op te lossen probleem. Waarvoor dank.
Als ik terugkijk op 2008 komen er bij mij drie titels bovendrijven. Ik had stiekem ook wel gehoopt dat een ervan de Boekenleeuw zou krijgen, een tweede de Woutertje Pieterseprijs, en een derde de Gouden Uil. Het heeft niet mogen zijn. Maar ik heb me ook het hoofd niet hoeven te breken over de prangende vraag waar ik in godsnaam nog een derde stem vandaan kon halen. Ik heb immers maar één man, en verder dan de echtelijke tafel en bed zoek ik het liever niet.