Wie ondertussen wel moet weten hoe hij de zenuwen de baas kan blijven bij het bekendmaken van de Gouden Uil is Harm de Jonge. Hij is immers al voor de vierde keer genomineerd en de jury kan hem vandaag een mooi verjaardagscadeau geven (Harm werd zondag 70).

Harm de Jonge is zo een auteur die je een Gouden Uil echt gunt, maar of dat dan met Tjibbe Tjabbes’ wereldreis moet zijn durf ik betwijfelen. Niet dat er iets mis is met het boek. Tjibbe Tjabbes’ wereldreis gaat over een fictieve ontdekkingsreis, op aangeven van de Amsterdamse handelaren Panhuijs-Breskens trekt professor Tjibbe Tjabbes op ontdekkingsreis. Zowel het verhaal van de zondvloed als Darwin zijn nooit ver weg. Een hele resem fantasiewezens duiken een voor een op en worden door Tjibbe Tjabbes nauwkeurig beschreven en door Fiel Venius getekend. Fiel Venius is trouwens Fiel van der Veen, maar naarmate het boek groeide vonden beide boekenmakers het wel leuk om de illustrator mee te betrekken in het verhaal.

Over de vormgeving van het boek is alleszins goed nagedacht. Het zogenaamde logboek van Tjibbe Tjabbes en de tekeningen van Fiel Venius worden afgewisseld met attributen die je in musea kan aantreffen. Dit moet al die ontdekkingen realistischer maken. Een compleet fictief verhaal maken, maar dat op een manier weergeven dat het haast geloofwaardig wordt, was dan ook het uitgangspunt van dit boek. Niets meer en niets minder. En daar zijn Harm en Fiel uitstekend in geslaagd. ‘Niets in dit boek is waar, en zelfs dat is niet waar,’ is dan ook het motto dat je kan lezen voor je aan het verhaal begint.

Maar of dat nu een Gouden Uil waard is? Ik denk dat Harm de Jonge er twee jaar geleden met Josja Pruis veel dichter bij was.