jeugdthriller.nl
Het uitgeven van reeksen is op dit ogenblik bijzonder populair in jeugdboekenland. Ook bij uitgeverij Leopold weten ze dat. Daar starten ze met een nieuwe reeks die de naam jeugdthriller.nl meekrijgt. De vlag dekt de lading. Het is dus niet moeilijk je voor te stellen wat voor boeken in de reeks zullen zitten. “Spannende boeken die je niet loslaten” is de slogan. En dat Leopold het goed wil doen, blijkt wel uit de lijst van auteurs die een boek voor de nieuwe reeks zullen leveren. Lydia Rood en Edward van de Vendel zouden instaan voor respectievelijk de eerste en tweede titel uit de reeks. En ook onze eigen Do Van Ranst zou al gepolst zijn.
Nu mag je me kleinzielig vinden, maar ik heb me toch ontzettend boos gemaakt toen ik vernam dat de reekstitel jeugdthriller.nl zou worden. Natuurlijk verwijst de naam naar een bijbehorende site en ik weet ook wel dat je een site in een bepaald land moet onderbrengen. Maar kon de reeks dan niet gewoon jeugdthriller heten? Met de verwijzing naar de site op de achterflap? Hoe komt dit nu over bij de Vlaamse lezers? Ik vind alvast dat de indruk gewekt wordt dat voor Leopold enkel de Nederlandse markt telt en dat Vlaanderen dat .nl er maar moet bijnemen. Ik heb de impressie dat ik als Vlaamse lezer maar tweederangs ben voor de uitgeverij.
Of dat nu echt de bedoeling was, wilde ik wel eens weten. En dus kreeg Leopold van mij een mail waarin ik mijn grieven kenbaar maakte. Dit kreeg ik als antwoord: “Het is geenszins onze bedoeling de Vlaamse lezers van jeugdthrillers te ontmoedigen, integendeel. Het spijt ons dat de vermelding .nl u als zodanig stoort. Wij zullen ervoor zorgen dat er een link wordt aangemaakt met .be, zodat iedereen eenvoudigweg bij dezelfde informatie komt, en wij hopen dat .nl of .be geen leesplezier bederven.”
Natuurlijk ben ik blij met de link .be, maar dat was mijn vraag niet. Als ik een reeks in handen krijg met de naam jeugdthriller.nl, dan heb ik toch de indruk dat niet echt aan de Vlaamse lezer gedacht is toen de reeks werd ontworpen. Kijk, het gaat mij niet om de bedoeling – ik weet wel dat die goed is – maar om de perceptie. Het Nederlandstalig gebied is al zo klein. Vele Vlaamse boeken raken nauwelijks voorbij de landsgrens en omgekeerd, maar dat is weer een ander verhaal. Kunnen uitgeverijen dan toch niet meer moeite doen om zich op de volledige Nederlandstalige markt te richten?
Of ben ik toch een kniesoor?
Daarom even een poll:
Stoor jij je als Vlaamse lezer aan de naam jeugdthriller.nl?
- Nee, ik stoor mij als Vlaamse lezer niet aan de naam jeugdthriller.nl. (39%, 14 Stemmen)
- Ja, ik vind de naam jeugdthriller.nl storend voor de Vlaamse lezers. (28%, 10 Stemmen)
- Ik ben geen Vlaming, maar ik zou jeugdthriller.be wel storend vinden. (17%, 6 Stemmen)
- Ik ben geen Vlaming, en vind er niets storends aan. (16%, 6 Stemmen)
Totale stemmers: 36
Loading ...
Jeugdthriller.nl stoort mij absoluut niet. Een boek heeft nu eenmaal een land van herkomst, een bepaalde nationaliteit als het ware. En ik ken de afkomst van een boek graag. Zo ook bij de Engelse boeken die ik lees: uit het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Nieuw-Zeeland, Australië, Canada. Ik ben een colofonlezer: na de buitenkant van een boek lees ik altijd eerst het colofon. Dat vind ik interessante lectuur.
Hilde,
Mij stoort het ook niet.
Máár… ik ben ervan overtuigd dat het omgekeerde, jeugdthriller.be, bij onze noorderburen niet zou kunnen. Nederlandse boekhandels lusten geen Vlaamse boeken, dus zo’n reekstitel zou een ramp zijn…
Pff, waar zeuren we over? Anderzijds is “jeugdthriller” als reeks misschien inderdaad beter gekozen (het is niet omdat je ‘t een goed vindt, dat je ‘t andere uitsluit is mijn motto), maar toch. En of Vlaamse boeken in Nederland niet aanslaan, durf ik te betwijfelen. In sommige gevallen toch. Denk aan de boeken van Abimo (weet niet of ze dan maar meteen allemaal daar worden uitgegeven) die in Nederland door Ger Guis worden uitgegeven.
Katrien,
Verkópen die boeken ook in Nederland?
Ik denk nu aan wat Jacques Dohmen in zijn interview met mij (Leeswelp) zei: ‘Ik dacht toen ook nog, heel naïef, dat ze dan in Nederland beter verkocht zouden worden. Dat viel tegen. De Nederlandse boekhandel lust geen Vlaamse boeken, ook al staat er Querido op.’ Dat gaat dan over topauteurs als Simoen, De Sterck, Beerten, Sollie… Toen Jan Simoen vorig jaar de Gouden Zoen kreeg, lag dat boek de week erna niet eens in de Amsterdamse kinderboekwinkels…
Een van de voorzitters van de Woutertje Pieterse vertelde dat hij ooit, enkele jaren geleden, de ochtend voor de bekendmaking in een kinderboekwinkel in Amsterdam binnenstapte, en de vraag kreeg: ‘Zeg, het wordt toch niet weer een Vlaming he?’
Haha! (Maar tegelijk is dat ook een beetje triest, natuurlijk): ik zal proberen om dat in mijn artikel te verwerken: ik weet het dus niet. Waar zou dat aan liggen? Tijd voor stukken op Vertel Eens, hierover?
Omgekeerd is het ook niet om over naar huis te schrijven. Toen mijn boek Papieren Museum 1 genomineerd was geweest voor de Gouden Uil vielen de verkoopresultaten in België toch wel tegen: 29 exemplaren. Ik meen ook te weten dat de enige keer dat de jongeren zich uitspraken voor een boek van Nederlandse origine, er geen titels van Vlaamse auteurs waren genomineerd.
Ben ik even blij dat tedvanlieshout.nl al door iemand anders was ingepikt en mijn weblog nu te lezen staat op het neutralere tedvanlieshout.nu! :-)
Ja: daar dacht ik ook nog aan: wanneer de Nederlanders genomineerd zijn, en er is één Vlaming bij de genomineerden voor De Gouden Uil, hoor je dat hier ook klinken: ‘t zal toch weer geen Nederlander worden zeker?! Terwijl ik dat echt wel iets vind waar niet over zou moeten gezeurd worden. Een goed boek is een goed boek. Punt.:-)
Voor alle duidelijkheid: als het op literaire prijzen aankomt hoop ik dat de beste wint, Vlaming of Nederlander.
Maar waar het mij om draait is dat het aanhangsel .nl de perceptie wekt dat Vlaamse lezers door Leopold niet interessant zouden gevonden worden.
@Ted: 29??? O help.
Vroeger werden de grote NL auteurs in elk geval ook in Vlaanderen behoorlijk veel gelezen, terwijl dat omgekeerd veel minder het geval was (uitgevers raakten bij wijze van spreken het Hollands Diep niet over…).
Nu verschijnt er natuurlijk zo ontiegelijk veel… trekt elk subtaalgebiedje zich dan op zichzelf terug? Ik wist niet het omgekeerd ook gold, ik heb altijd de idee dat de NL auteurs hier wel doordringen…
Eigenlijk ben ik nu erg benieuwd geworden naar de cijfers, maar daar raak je niet makkelijk aan natuurlijk…
Een andere indicatie: de pers. Hoeveel NL boeken worden in Vlaanderen gerecenseerd, hoeveel Vlaamse in Nederland?
@Stefan: als op zich staand feit ben ik geneigd die jeugdthriller.nl niet erg te vinden, eerder gewoon dom. Alles gaat in de uitgeverij, zoals overal, zo snel dat er wellicht niemand heeft bij stilgestaan. Alleen zie ik wel meer redenen om te denken dat Nederlandse uitgeverijen niet zo heel erg stilstaan bij dat Vlaamse aanhangseltje van het Nederlandse taalgebied…
Een land waar maar 29 exemplaren van Papieren Museum verkocht worden vraagt er natuurlijk ook om om genegeerd te worden.
;-)
Ik denk dat Leopold zich in eerste instantie op de Nederlandse markt richt en dus niet in aan de Vlaamse lezers heeft gedacht. Misschien moet iemand eens onderzoeken hoe kinderen op die landencodes reageren, denken Vlaamse kinderen aan Nederland bij .nl en Nederlandse kinderen aan België bij .be of gaan ze er heel praktisch mee om: deze website kan ik wel lezen en .fr niet?
Dat Vlaamse boeken in Nederland nauwelijks aan de bak komen is inderdaad een ander verhaal. NBD Biblion biedt de mooiste boeken aan met lovende recensies maar in onze bibliotheek komen ze de kast niet uit, en dan is Vlaanderen voor ons niet eens zo heel ver weg.
Ik denk dat in onze bibliotheek de kinderen niet weten of een auteur Vlaming of Nederlander is. Daar kan het dus niet aan liggen.
Dag Stefan,
ik ben blij met je laatste reactie!:-) Daar zou ik nog eens een stuk over willen schrijven!
Boekengroet!
29 exemplaren van Papieren museum 1? Dat kan niet. Als ik er de Winob op raadpleeg, hebben alleen al de West-Vlaamse bibliotheken minstens 50 exemplaren aangekocht (want ik weet niet hoeveel exemplaren voor hoeveel filialen ze per bibliotheek aangekocht hebben)… Of tellen de verkoopcijfers aan bibliotheken niet mee? Of ging het alleen om het aantal exemplaren dat naar aanleiding van de nominatie verkocht zijn?
Mij lijkt het ook straf. Ik werk er nog maar anderhalf jaar, maar voor de bibliotheek van de kleine gemeente waar ik werk koop ik toch telkens een paar extra exemplaren van al de genomineerde boeken in.
Weet je, om uitspraken te kunnen doen over die kwestie Vlaanderen-Nederland, zou je eigenlijk twee dingen moeten kunnen doen:
- van een aantal Vlaamse en Nederlandse boeken kijken hoeveel er in beide gebieden verkocht zijn, en hoe de verhouding ligt: ligt die wezenlijk anders, of net niet?
- en van vergelijkbare Vlaamse en Nederlandse boeken kijken wat die in beide gebieden doen. Maar dat is natuurlijk helemaal moeilijk…
[...] je hier nieuw bent wil je je misschien abonneren op de RSS feed voor meer updates.Ik heb me wel eens eerder druk gemaakt over het gebrek aan respect waarmee Nederlandse uitgeverijen soms de Vlaamse markt [...]