Zo hoort u het ook eens van een ander

… en wel van Kinderrechtencommissaris Bruno Vanobbergen:
‘Als we kunst en cultuur toegankelijk willen maken voor kinderen, speelt de school daar een fundamentele rol in. Kunst- en cultuureducatie moet vooral intern gebeuren. Dat wil zeggen dat er in de eerste plaats bevlogen en begeesterde leerkrachten voor de klas moeten staan, die gebeten zijn door muziek, kunst, theater, wat dan ook. Leerkrachten die hun passie overbrengen op de leerlingen. (…)
Ik denk dat scholen en leerkrachten toch wat minder voorzichtig mogen zijn als het om kunst en cultuur gaat. Men moet bereid zijn om ook het onverwachte of het onaangename toe te laten. (…) Kunst en cultuur kunnen pas democratiserend zijn als de school bereid is om dingen binnen te halen die niet iedereen zal begrijpen. Dingen die op weerstand zullen botsen. Of die niet noodzakelijk een happy end hebben.’
En:
‘In de eerste plaats moet er ook iets aan de lerarenopleiding veranderen. Daar moet meer aandacht gaan naar kunst en cultuur. (…) Natuurlijk moet er ook gewoon meer geld zijn. Geef een school 30 euro per jaar per leerling om naar toneel te gaan. En ga dan met die kinderen naar HETPALEIS, BRONKS of De Kopergietery. Plaatsen waar veel leerlingen uit zichzelf niet komen. Ook als kinderen het geen goed stuk vinden, is dat een belangrijke ervaring. Als ze tenminste leren uitleggen waarom ze het slecht vonden. Ouders moeten daar natuurlijk ook in willen meegaan. (lacht) En dus geen verontwaardigde telefoons meer naar de directie plegen als het stuk de verwachtingen niet kon inlossen.’
In: de gloednieuwe krant van De Dagen, waarover heel binnenkort meer wegens bijzonder mooi en prikkelend.






[...] Zoals beloofd: meer over de krant van De Dagen. [...]