Ik sluit even aan bij de discussie over bevlogen- en daardoor vaak overbevraagde leraars. Hoe kunnen we ze beter helpen dan met concrete boekentips?

Mijn kleinkinderen en ik volgen ‘Tommie en Lotje van Jacques Vriens met veel plezier. Jacques Vriens, ooit zelf een meester én vader én nu opa plukt zijn ideeën uit het leven rondom hem. Zijn verhalen zijn dus erg herkenbaar (niet alleen voor de ouders!!!), grappig en laten zich héél vlot voorlezen. Er zijn nu drie verzamelbundel: De spannendste avonturen van Tommie en Lotje, De vrolijkste avonturen van Tommie en Lotje en De stoutste avonturen van Tommie en Lotje. In ‘De stoutste… ‘wordt Lotje in het eerste verhaaltje 7 jaar, broertje Tommie is nog een kleuter. Voorlezen kan dus zowel in een derde kleuter als eerste leerjaar. Om zelf te lezen zijn de teksten voor beginnende lezers nog wat te moeilijk. De verhaaltjes staan ook allemaal afzonderlijk. de juf of meester kan dus zelf beslissen welk verhaaltje voor haar/zijn (Vlaamse) groep geschikt is.

Ik wil trouwens nog eens met plezier de sprookjesverzamelbundel van Jacques Vriens signaleren: ‘Grootmoeders grote oren’: derig klassieke sprookjes opnieuw verteld voor jonge kinderen door J.V.’  en schitterend geïllustreerd door Thé Tjong Khing, Alex de Wolf, Philip Hopman en Klaas Verplancke. De bundel zorgde hier al voor uren voorlees- en kijkplezier.  Alle boeken verschenen bij Van Holkema en Warendorf.

Wie ook kind aan huis is, is Jubelientje van Hans Hagen, ill. Philip Hopman (Querido) In Jublientje krijgt jonkies heeft oma’s vriendin Suus haar heup gebroken, net nu haar (ras)-hondje Woepie ‘jonkies’ moet krijgen. Oma’s huis wordt dus een opvangcentrum, tot groot plezier en tot nog groter ongeduld van Jubelientje. Het verhaal groeit rond Woepie, maar het leuke is dat er allerlei neventakjes aan vast gehecht worden: Jubelientje leert bijvoorbeeld wat een ezelsbruggetje is en oefent zo  de kleuren van de regenboog, ze probeert vreemde talen uit  met si, oui, yes etc.. en ze leert om te gaan met onherstelbaar verlies wanneer een pup te zwak lijkt om te blijven leven. Ze oefent en schrijft  tussen de gedrukte verhaaltjes (ook al eens een stripverhaaltje, zoals in de vorige Jubelientjesboeken) door en dat maakt het boekje ook visueel aantrekkelijk voor 5, 6- en 7-jarigen.  Om gezellig voor te lezen dus, en voor de bijdehandjes van 6 of 7, om zelf te lezen.

Ik leen al jaren met plezier de boekjes voor beginnende lezers (AV1, 2 …) van Ann Lootens ( Clavis) uit aan buurkinderen, nichtjes en neefjes. Vaak komen ze niet terug…Nu bewaar ik ze voor mijn kleinkinderen. Naast vele andere, zijn er de reeksen over Tuur en Daan en over Fien en Sem. Ann geeft zelf les en speelt ongemeen goed in op de leefwereld én het niveau van beginnende lezers. De verhaaltjes zijn eenvoudig, makkelijk te volgen en grappig. Ook en vooral  kinderen die nog wat moeite met het vlotte lezen hebben, voelen zich er goed bij. In de boekjes over Fien en Sem, zus en broertje, heeft telkens een leuke, fantasierijke, maar ook klungelige oom de hoofdrol. In Waar is de woe-la-la (AVI1) , dat speelt rond de angst bij het slapengaan in een vreemd bed, verjagen oom, Fien en Sem het beest Woe- la-la met veel geschetter en trompetlawaai. Waar oom dan weer het slachtoffer van wordt. In rups in de room (AVI2) rekenen oom, Fien en Sem op een originele manier af met een chagrijnige buurvrouw. Eerlijke, eenvoudige verhaaltjes zonder pretentie, maar ze geven de beginnende lezertjes een leuk en bemoedigend duwtje in de rug!

En ik maak een lange sprong naar het zesde leerjaar en de boeken van meester Jaap, ja, opnieuw van Jacques Vriens. Meester Jaap houdt van iedereen (meestal).  Er is altijd wel wat met die gekke meester Japie, maar zijn (Hollandse)klas kan hij in ieder geval motiveren en levenswijsheid bijbrengen. En de Vlaamse lezers zeer zeker ook!

Volgende keer komen de andere lezers aan de beurt!

In boekenvriendschap, Jet