Kinderboekenweek: o nee, mama, niet ik!

Ter gelegenheid van de Kinderboekenweek geeft de CPNB niet alleen een Kinderboekenweekgeschenk uit, maar ook een prentenboek, dat tegen een verlaagde prijs verkocht kan worden. ”oor de jongere broertjes en zusjes van de kinderen die de Kinderboekenweek vieren’, luidt het op de website van de Kinderboekenweek. Dat het, anders dan vorige jaren, op prentenboekenformaat en met harde kaft is uitgegeven is mooi meegenomen. De makers ervan zijn niet de minsten: Ted van Lieshout (Theo Thijssenprijs 2009) schreef de tekst, Sieb Posthuma (Gouden Penseel 2009) maakte er tekeningen bij.
Uit de koekjestrommel bij Diederik thuis verdwijnen steeds een koekje. Net als Diederik in de buurt is, elke keer weer. ‘Wie is er met zijn vingers aan het trommeltje gekomen? Wie heeft er zonder dat het mocht een koekje weggenomen? Was jij het, Diederik?’ vraagt zijn mama keer op keer, en steeds luidt het antwoord: ‘O nee, mama, niet ik!’ Want er kwamen acht kabouters, negen brandweermannen, tien agenten met politiehonden…en, het klinkt bijzonder Schmidtiaans, ‘díé hebben het gedaan!’ Het is een ingenieuze vondst: van de koekjes is er steeds één minder, van de daders steeds één meer. Een klassiek telboek, maar dan in twee richtingen. De tekst is, alweer, een proeve van Van Lieshouts meesterschap. De verzen op rijm, geschreven in een perfect ritme en handig gebruikmakend van herhalingen en stapeltechnieken, zijn een feest om voor te lezen. Sieb Posthuma maakte er prachtige, uitbundige prenten bij. En of Van Lieshout nou tien agenten mét politiehonden, dertien tantes op damesfietsen of veertien hele grote graafmachines opvoert, Posthuma tekende ze allemaal. (En voor de liefhebbers van zijn werk stopte hij er nog een leuk extraatje in…) .De gelaatsuitdrukkingen die Diederik van hem meekreeg, zijn magistraal – en zeer herkenbaar voor iedereen die al eens een kleuter uitvluchten zag verzinnen. Al heeft Van Lieshout een wel erg verrassend einde in petto…
Een stapelverhaal vol herhalingen, een lekker lopend rijm en ritme, geweldige tekeningen, humor, een portie kinderlijke ondeugendheid en fantasie die zo bij Annie M.G. Schmidt gehaald lijkt, een grote herkenbaarheid, een aanstekelijk telelement en een heerlijke ontknoping: Koekjes heeft het allemaal. Succes gegarandeerd bij het voorlezen dus!






Ik ben een van die fans van Posthuma, en mijn kleinkinderen nog meer. (Van Ted van Lieshout overigens ook.) Het fabelboek “Boven in de groene linde zit een moddervette haan” ligt hier binnen handbereik. Ik ben benieuwd of we “Koekjes” ook in Vlaanderen tegen reductie kunnen krijgen. Voor het Nederlandse jeugdboekeweekgeschenk moeten wij (Bruggelingen) in elk geval naar Nederland. (Of toch niet, Brugse boekhandelaars?)