Nog voor je De boomhut van Marije Tolman en Ronald Tolman openslaat, weet je dat je een bijzonder boek in handen hebt. Extra groot formaat en een cover die een en al  soberheid is: een grote blauwe walvis, met op zijn rug een witte ijsbeer, en verder water en lucht. En een titel die op het eerste gezicht niks met walvissen, ijsberen of zeeën te maken heeft: ‘De boomhut’. Verder op de van alle franjes ontdane cover, in een bescheiden letter, twee namen: Marije Tolman en Ronald Tolman. Dat laatste is niet ongebruikelijk voor een prentenboek, ware het niet dat dit een volkomen woordenloos prentenboek is. Illustratrice Marije Tolman en kunstenaar Ronald Tolman – dochter en vader – zorgden samen voor het verhaal-in-beelden.

Het resultaat van hun samenwerking is adembenemend mooi. De walvis brengt de ijsbeer naar een boom met boomhut die uit de zee oprijst. De ets van de boom en boomhut is van de hand van Ronald Tolman en wordt op elke rechterpagina op precies dezelfde plek afgebeeld. Marije Tolman zorgde voor wat er zich rond de boomhut afspeelt. En dat is heel wat. Want na de ijsbeer, die inmiddels lui genietend op het onderste platformpje van de hut ligt, komt er een bruine beer aangevaren, die ook de boomhut in klimt. Terwijl ze samen een boek zitten te lezen, een hapje en een drankje bij de hand, wordt hun rust verstoord door honderden flamingo’s die op de boom afgestapt komen en de hele bladzijde prachtig roze kleuren. De beren weten niet wat hen overkomt… Als een neushoorn tegen de boom botst, davert heel de bladzijde doordat de ets van de boomhut heel suggestief tweemaal is afgedrukt, net naast elkaar. Dan is het hek helemaal van de dam: panda’s, uilen, een pauw, een nijlpaard en tientallen kleine zwarte vogeltjes nemen hun intrek in de boomhut en vertrekken ook weer, tot de ijsbeer en de bruine beer weer met zijn tweeën zijn. Als het begint te sneeuwen – de over de pagina dwarrelende sneeuwvlokken lijken wel lichtjes in de boom – kijkt de ijsbeer vergenoegd toe hoe zijn vriend met een schepnet de witte vlokken probeert te vangen.

De beelden van dit prentenboek zijn zo rijk, zo poëtisch, zo schitterend dat er geen woorden nodig zijn. Een feest voor het oog!