Reacties op: Het vergeten voorlezen (1) http://www.verteleens.be/2009/11/25/het-vergeten-voorlezen-1/ Een weblog over kinderliteratuur. Wed, 08 Feb 2012 18:02:05 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 Door: Katrienhttp://www.verteleens.be/2009/11/25/het-vergeten-voorlezen-1/#comment-1803 Katrien Thu, 26 Nov 2009 15:11:53 +0000 http://www.verteleens.be/?p=1240#comment-1803 Helemaal waar! Hoera! Daar drink ik op!:-) Helemaal waar! Hoera! Daar drink ik op!:-)

]]> Door: Nicole Deryckerhttp://www.verteleens.be/2009/11/25/het-vergeten-voorlezen-1/#comment-1802 Nicole Derycker Thu, 26 Nov 2009 07:28:45 +0000 http://www.verteleens.be/?p=1240#comment-1802 Helemaal mee eens, Karin en Jet. Goed dat het eens expliciet (en zo mooi!) gezegd wordt. Nicole Helemaal mee eens, Karin en Jet. Goed dat het eens expliciet (en zo mooi!) gezegd wordt.
Nicole

]]> Door: Jethttp://www.verteleens.be/2009/11/25/het-vergeten-voorlezen-1/#comment-1801 Jet Thu, 26 Nov 2009 05:33:09 +0000 http://www.verteleens.be/?p=1240#comment-1801 Dat is prachtig gezegd Karin, en juist. Je hoort het zo vaak:"Mijn kind is geen lezer, het leest niet graag." Maar ik heb nog nooit iemand horen zeggen:"Mijn kind houdt niet van voorlezen". Als je een boek bovenhaalt, vallen zelfs de grootste belhamels langzaamaan stil. Zelfs al misten ze door al hun geweld het begin van het verhaal, het ritme van je stem, de rust, de mimiek op je gezicht, en wellicht ook de lamp boven jou en het boek of de andere kinderen dicht tegen je aan, het trekt hen allemaal over de streep. En dan kun je om het even welke tekst (bij manier van spreken) tot hen laten doorsijpelen. Die mooie zinnen en woorden, die gekke gedachtekronkels van, zeg maar, een Wim Hofman en noem ze maar op. Voorlezen, doen, tot ze zelf aan jou beginnen voorlezen- en daar nog lang voorbij!In boekenvriendschap, Jet Dat is prachtig gezegd Karin, en juist. Je hoort het zo vaak:”Mijn kind is geen lezer, het leest niet graag.” Maar ik heb nog nooit iemand horen zeggen:”Mijn kind houdt niet van voorlezen”. Als je een boek bovenhaalt, vallen zelfs de grootste belhamels langzaamaan stil. Zelfs al misten ze door al hun geweld het begin van het verhaal, het ritme van je stem, de rust, de mimiek op je gezicht, en wellicht ook de lamp boven jou en het boek of de andere kinderen dicht tegen je aan, het trekt hen allemaal over de streep. En dan kun je om het even welke tekst (bij manier van spreken) tot hen laten doorsijpelen. Die mooie zinnen en woorden, die gekke gedachtekronkels van, zeg maar, een Wim Hofman en noem ze maar op. Voorlezen, doen, tot ze zelf aan jou beginnen voorlezen- en daar nog lang voorbij!

In boekenvriendschap, Jet

]]>