Van verschillende kanten wezen lezers op de tijdelijke stilte op onze blog. Wees gerust, dat is stilte voor de (hopelijk) grote voorjaarsstorm. Over een maand vliegen de nieuwe titels je om de oren. Ondertussen wil ik wijzen op de bespreking in DSL vandaag, van twee bundels die inderdaad echt de moeite lonen: de mooiste dierengedichten in ‘Fluit zoals je bent’ van Edward Van de Vendel en Carll Cneut en ‘Toen de duisternis viel, heb ik ze opgeraapt’, een selectie verhalen en poëzie gemaakt de Annemie Leysen en geïllustreerd door Gerda Dendooven. Beide bundels werden hier al eerder vermeld en besproken, dacht ik. In K&L, waarvoor Klaas Verplancke en ikzelf maandelijks een boekenpagina verzorgen, komen ze begin februari ook nog eens aan bod, samen met een uitgebreide bespreking van ‘Het boek van Max Berg’ van Aleksander Melli (zie vorig bericht). Ondertussen kunnen we wat grasduinen in onze boekenkast. Ik buig me bijvoorbeeld dezer dagen opnieuw (vanwege een overzichtsartikel in het Lexicon van de Jeugdliteratuur) over de boeken van Aline Sax, al verschillende keren genomineerd voor de Thea Beckmanprijs. Het verwondert me dat er zo weinig recensies verschenen over een paar van haar historische romans, bv. over ‘Geen stap terug’, (in 2005 genomineerd was voor de Thea Beckmanprijs.) Nochtans een roman(WOII- Slag om Stalingrad) die je naar de keel en het gemoed grijpt, omdat het met zoveel empathie vanuit drie heel menselijke personen geschreven is. En wie ‘Wij, twee jongens’ nog niet gelezen heeft (Prijs van de Provincie Antwerpen, de kleine Cervantes, tweede plaats KJV en nominaties op shortlists van o.a. Gouden Uil en Thea Beckmanprijs), raad ik dit knappe boek ten zeerste aan. Wie het met spijt na de laatste bladzijde dichtklapt, kan het vervolg lezen in ‘Schaduwleven’.
Zo, af en toe verdienen boeken een langer leven dan ze tegenwoordig beschoren zijn.
Tot in het oog van de storm! In boekenvriendschap, Jet