Boeken

Nieuwe en minder nieuwe kinderboeken, warm aanbevolen (of net niet).

Nieuws

Het reilen en zeilen in de wereld van het kinderboek en de leesbevordering.

Ons gedacht

Onze mening over wat er gebeurt in de kinderboekenwereld, genuanceerd én ongezouten.

Elders gelezen

Lezenswaardige artikelen, opmerkelijke websites, kortom: alles wat u gezien moet hebben.

Extra

Wedstrijden, oproepen, leuke wetenswaardigheden, en meer ditjes en datjes.

Home » Uitgelezen, Warmmaker

Een nieuwe, frisse, verrassende lente bij De Eenhoorn

Door op 17/02/2010 – 09:2410 reacties

Jullie waren gewaarschuwd: de boekenstroom komt op gang en ik laat me met plezier meevoeren.

Het eerste stapeltje op mijn werktafel komt  van uitgeverij De Eenhoorn: een verrassend telboek, twee royale eerste leesboekjes, en een tuinboek dat ik straks meteen een plaatsje in mijn keuken geef. Ik signaleer ze in volgorde van leeftijd.

WIE NIET WEG IS, IS GEZIEN van Karla Stoefs, getekend door Marjolein Pottie

wie-niet-weg-isEen origineel telboek, opgebouwd als een hinkelspel én een raadselverhaal, en met een wel heel verrassende pointe. Of op zijn minst een pointe met een dikke knipoog. Een prinses krijgt bij elk hokje van het hinkelspel, en bij elk getal van 1 tot 9 (wat er met de 10 gebeurt, ontdek je zelf wel) een tip van wie haar aan het einde opwacht. Belangrijk is dat de hinkelblok een kikker is. Daarmee is meteen gezegd dat het verhaaltje ook inspeelt op en vooral speelt mét gekende sprookjeselementen. Dat maakt de tekst speels en zorgt voor de nodige knipoogjes waar kinderen van 4- 5 en ouder al kunnen om gniffelen. De getallen zijn door Marjolein Pottie als kleurrijke lappencijfers aan elkaar genaaid. Zij krijgen telkens een detail van de grote onbekende er bij, zodat de kleuters probleemloos kunnen meeraden. Het prinsesje zelf is royaal groot getekend. Marjolein Pottie focust  in op de details en volgt zo het verhaal getrouw en expressief voor kijkende lezertjes. En de kikker zwiept, huppeldepupt, floept en zwiept zowel in de zwierige taal als tekeningen van het ene vakje naar het andere in het hinkelspel tot…. maar dat lees en zie je zelf wel. Want: wie niet weg is…. jawel.

NAAT van Joke Guns

ik-ben-naatDe eersteling van Joke verschijnt net op tijd, voor de eerste communie- of lentefeesten, op het ogenblik dat beginnende lezertjes er aan toe zijn. Ik heb altijd bewondering voor auteurs die met zo weinig woorden, lettergrepen en in korte zinnetjes toch een stevig verhaaltje kunnen brengen. Joke vertelt over het dagelijkse schoolleven van een eersteklassertje, Naat. Na de kleuterklas, waar zijn zusje nog zit en waar hij in het boekje duidelijk heimwee naar heeft, moet hij wennen aan een strengere juf, drukke vriendjes, of kortom, aan de regels van het ‘grote’ schoolleven. Het verhaaltje maakt duidelijk dat dit alles behalve eenvoudig is. Want ook al is Naat soms druk, soms stil (als hij eindelijk een boekje kan lezen), hij houdt niet van gedoe en van veel verandering. En als het hem even boven het  hoofd groeit, of  wanneer hij zichzelf niet meer in de hand heeft, gaat hij steun zoeken bij zijn zusje. Daar is hij veilig en kan hij het foute heden even terugdraaien. Een mooi, rijk boekje, waar je ook over kan praten. Een technisch huzarenstukje om zoveel inhoud in eenvoudige zinnetjes te brengen! Yoeri Slegers volgde de stemmingen van Naat, zijn juf en af en toe een vriendje getrouw in bevattelijke tekeningen.

DE LUIE STOEL van Tine Mortier en Ann De Bode

de-luie-stoelOok hier krijgen beginnende lezertjes een verhaaltje met stevige inhoud. Tine Mortier steekt broers en zusjes een hart onder de riem: ook in boekjes is  het niet altijd koek en ei tussen broer en zus, zelfs niet als ze tweelingen zijn zoals Bas en Babien. Bas haalt Babien het bloed onder de nagels uit  door de luie stoel van mama niet te willen delen. Babien vindt dat ze er ook recht op heeft en jaagt Bas de stuipen op het lijf. Waarop een gevecht in regel, een boze mama, een straf en een verzoening volgen.. Mooi is, dat Tine Mortier eerste het verschil in karakter tussen de tweeling duidelijk  maakt. De aanloop naar de ruzie is daardoor stap voor stap te volgen. Omdat zij zich strikter dan Joke in Naat aan de technische regels hield, lopen sommige zinnetjes wat stroef:  Naat heeft bijv. de stoel ontdekt en hij is blij en trots want: Bas is er alleen in gegaan’. Dit had evengoed, met een beetje hulp van mama, papa of de juf,  ‘geklommen’ kunnen zijn. Trouwens, Bas zit ‘op de luie stoel’ , terwijl mama er even later, zoals het hoort, er ‘in zit’. Details, dat wel. De heldere, royale tekeningen van Ann De Bode doen aan de oude illustraties uit sommige oude, maar in hun tijd progressieve  kinderboeken denken. Zij drukt de woede van de tweeling visueel en heel expressief uit. Op de afgelijnde gezichten en in de grote ogen leef je met de emoties mee.  Ook dit boekje is een mooie, frisse intro voor beginnende lezertjes.

EEN BOEKJE TUIN van Inge Bergh, Inge Misschaert en Kolet Janssen, ill: Jurgen Walschot

een-boekje-tuinDit boek houd ik in de eerste plaats voor mezelf. En zal ik waarschijnlijk nog vele keren als geschenk geven aan 10,11-12-jarigen. Een boekje tuin volgt de  tuin in vier seizoenen. Naast weetjes over dieren en (alledaagse en vergeten) planten- eenvoudig gebracht in korte, overzichtelijke en vlot leesbare stukjes, zorgen de auteurs ook voor stukjes geschiedenis over de planten of dieren, voor een weerbericht uit de tuin, voor spreekwoorden en volkswijsheden, voor sprookjes en legenden, recepten en knutsels en frutsels. Een’Snoecks almanak’ voor kinderen zeg maar. En altijd in uitnodigende, leesbare en aantrekkelijk geïllustreerde – een vrolijke aap piept overal tussendoor en rijkelijk gefotografeerde- stukjes. Dit alles en de verwoording trokken me echt over de ‘déjà-vu’-grens. Dat weegbree door de indianen ‘de voetafdruk van de blanke’  genoemd werd, en waarom, wisten jullie dat bijvoorbeeld?  En dat ‘daisy’ komt van ‘day’s eye’- dat heb ik mijn leerlingen Engels nooit kunnen vertellen!!!! Van mij mocht er nog één recept bij, omdat de auteurs terecht veel aandacht aan de vlierstruik schenken :  het recept van vlierbloesemsap in de lente….  Dat bewijst alleen maar dat dit boekje ook volwassenen op nog meer ideeën zal brengen! Een hebbeding voor klein en groot, dit boek.

Zo, dit was dus mijn eerste keuze. Zodra de sneeuw helemaal is weggesmolten, volgt nog meer!

In boekenvriendschap, Jet

10 reacties »

  • caroline zegt:

    Je maakt me nieuwsgierig

  • Joke zegt:

    ‘t Is heerlijk om zo’n fijne recensie te lezen, Jet! Ik hoop dat er heel wat kinderen van mijn ‘Ik ben Naat!’ zullen genieten.

  • Karin zegt:

    Ik heb het boek nog niet gezien, maar word nu nóg benieuwder, Joke!

  • inge zegt:

    Wat een fijne recensie, Jet! Heel blij daarmee! :-)

  • Ann zegt:

    Als illustrator ben je natuurlijk altijd weer gelukkig wanneer de illustraties gesmaakt worden. Dit is, mag ik aannemen, de mening van Jet wat ik opmaak uit haar woorden in haar recensie over ‘De luie stoel’ in ‘een nieuwe, frisse, verrassende lente bij De Eenhoorn’. Toch is er al heel wat deining ontstaan omdat ik en enkele collega-illustratoren niet echt begrijpen wat bedoeld wordt met ‘…doen aan de oude illustraties uit sommige oude, maar in hun tijd progressieve kinderboeken denken.’
    Dus Jet, kan je ons dat wat meer verduidelijken? Misschien met wat titels en/of namen?
    Alvast bedankt!
    Ann De Bode

  • inge bergh zegt:

    Dat ons boek een plaatsje in je keuken krijgt vind ik een reuze-compliment, Jet! Waauw!

    PS heb je een digitale versie van de kaft nodig? Ik wil je die graag doormailen hoor, dan staan alle vier de kaften bij de betreffende boeken in de recensie(s)

  • Jet zegt:

    Inge, die digitale kaft moet richting Karin. Ik ben een leek!!!

    Ann, ik beloofde je per mail dat ik op mijn zolder zou ‘kruipen’. Ik ben dus op zoek naar 2 pop-up boekjes uit de jaren 50. De grote hoofden van de kindjes, met afgelijnde gezichten en grote ogen en wimpers, kon je via een veertje doen knikken of schudden. In het andere boek kon je aan een lipje trekken, waardoor de tong van bijv.een schaapje bewoog. Ik vond ze nog niet terug- en nu vermoordt Jan Smeekens(kenner, recensent etc. én verzamelaar, als ik het goed heb?) me met dodelijke Zeeuwse blikken. Ik vertelde hem er ooit over en hij deed me beloven dat, als ik ze eventueel zou wegdoen, het richting Zeeland zou zijn. Jan, ik vind ze nog wel, maar richting Zeeland???

    Bij mijn zoektocht stootte ik ook op eigen (natuurlijk onuitgegeven) verhaaltjes over Het mannetje Andreas. Ik schreef en vertelde er op los voor buurkinderen, neven, nichtjes, hun vrienden en vriendinnetjes. Welke kinderboekenliefhebber deed dit niet? Voor de illustraties haalde ik mijn mosterd in het handboek Engels van L.G.Alexander: First things first e.v.- uitg. Longman. Het eerste boek leek zowat op een stripverhaal (er waren ook dia’s- slides- bij!) en de figuren waren klein, met grote, expressieve hoofden. Ik tekende ze na voor mijn lln., afgelijnd, met grote, expressieve gezichten en ogen en kleine lichamen.

    Ann, ik zeg niet dat jouw figuren echt op die herinneringen van mij lijken, maar ze deden me terugkijken… brachten herinneringen mee en zoektochten op gang. Trouwens, de ogen van jouw kinderen hebben dimensie, zoals glazen poppenogen, die van mijn ‘oude’ kinderen niet.

    Ik bericht je – en jullie- zodra ik mijn pop- up boeken opgespoord heb! Of… doen ze bij iemand van de ‘veteranen’ een belletje rinkelen?

    In boekenvriendschap, Jet

  • Karin zegt:

    Inge, stuur maar naar mail@verteleens.be !

  • Ann zegt:

    OK Jet, eigenlijk ben ik nu een beetje opgelucht. Het leek alsof je het wel mooi vond maar wat achterhaald. Nu weet ik dat dat niet de bedoeling was!
    Uiteraard ben ik toch nog benieuwd naar je boekjes.
    Alle onderdelen van de gezichtjes zijn bewerkte stukjes van mijn foto’s van het gezicht van mijn jongste dochter. Misschien leuk om weten.

  • Anita zegt:

    Dag Jet,ik lees nu pas jouw bespreking van de vier nieuwe boekjes uit de oogst van De Eenhoorn. Drie van de vier had ik ook aangevraagd voor bespreking in de Bond: de twee boekjes voor beginnende lezertjes en het tuinboek. Bij dat laatste denk ik aan de saaie, droge W.O. -lessen van mijn kleinkinderen. Het zou allemaal zoveel levendiger, échter kunnen als de leerkrachten het boekenaanbod beter zouden kennen!

    Anita

Reageer!

Reageer onderstaand, of trackback van uw eigen website. U kunt ook de reacties ontvangen via RSS.

U kunt deze HTML tags gebruiken:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Deze website is Gravatar-enabled. U kunt uw eigen wereldwijd gebruikte G(lobally) R(ecognized) avatar verkrijgen op Gravatar.

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op deze discussie zonder te reageren.