Boeken

Nieuwe en minder nieuwe kinderboeken, warm aanbevolen (of net niet).

Nieuws

Het reilen en zeilen in de wereld van het kinderboek en de leesbevordering.

Ons gedacht

Onze mening over wat er gebeurt in de kinderboekenwereld, genuanceerd én ongezouten.

Elders gelezen

Lezenswaardige artikelen, opmerkelijke websites, kortom: alles wat u gezien moet hebben.

Extra

Wedstrijden, oproepen, leuke wetenswaardigheden, en meer ditjes en datjes.

Home » Uitgelezen

Lezen in de voorjaarsproductie

Door op 26/03/2010 – 22:599 reacties

Ik heb niet het geluk in Bologna te zijn, dus neem ik de voorjaarsproductie thuis door, tussen vele familiebezigheden in. Sommige boeken begin ik al na een tiental bladzijden te doorbladeren, met als conclusie: ‘Mmmm, een ‘schoon’, lang opstel, die auteur was heel zeker de beste van de klas, maar dan was het dan. Bij anderen herken ik ‘de schrijfschool’ of ‘schrijfcursus’, en dan was het dan ook. Goed, iedereen krijgt de kans om te groeien.

Maar er zijn andere boeken en andere auteurs. Zij zijn hard op weg en/of  ze drijven niet meer op ‘de kneepjes van het vak’.  Koen D’Haene is op weg met ‘Gek van een eiland’ (maar dat was hij al met Valsspeler!), en Do van Ranst doet met ‘Mombakkes’ zijn reputatie van rasauteur alle eer aan. Een uitvoerige bespreking vind je later in De Leeswelp of op de website ervan, maar ik wil ze toch eens kort voorstellen.

Gek van een eiland / Koen D'haeneGek van een eiland is het verhaal van Wout, 16, die met zijn moeder een week doorbrengt in een vakantiehuisje op Terschelling. Wij ontmoeten hem op een cruciaal ogenblik in zijn leven: hij maakt zich langzaam los van zijn moeder én hij is voor het eerst verliefd. Het boek verscheen in de reeks ‘Lekker lezen’ van De Eenhoorn, maar Koen graaft dieper dan een lekker vlot wegleesverhaaltje. In de eerste plaats creëert hij een mooi decor: de stranden, de wadden en de grilligheid van de natuur van Terschelling, je krijgt er zuivere eilandheimwee van.  Daarnaast weeft hij in zijn verhaal plaatselijke verhalen en legenden; hij trekt draden naar het heden en verwerkt ze in parallelle, reële verhalen. Dat geeft het verhaal diepte, maakt het interessant en schept verwachtingen. Het meest intrigeerde mij de moeder- zoonrelatie, trouwens de kern van het verhaal. Een moeder die troost én een tweede leven zoekt bij haar zoon, zich ergerlijk hip opstelt en zich daardoor vreselijk aanstelt- en de zoon die zich met gemengde gevoelens van haar los probeert te maken. Moeders en zonen, een interessant onderwerp dat op verschillende vlakken door Koen bekeken werd en waar hij zeker nog dieper over door kon gaan! En wie al eerder iets las van Koen D’Haene zal bekenden in ‘Gek van een eiland’ tegen komen…

Mombakkes / Do Van RanstMombakkes, betekenis:  smoel, tronie en in het geval van het boek: ‘masker’. Het nieuwe boek van Do van Ranst speelt zich af op het ogenblik dat de ‘vastenavondgekken’ de stad innemen. Op die ene avond krijgen 4 vermomde pierrots ook toegang tot het anders ontoegankelijke huis van architect Van Beemt. Zoon Frank, 15, besluit dat hij oud genoeg is om het spektakel mee te maken en verstopt zich achter de sofa. Vanuit zijn schuilplaats maakt hij mee hoe de ‘gekken’ zijn vader tot op het bot uitkleden en hoe ze genadeloos een familiegeheim onthullen. De rollen worden dus omgekeerd: niet zijn vader ontmaskert de gekken, het is net andersom. Maar de ‘vertelde’ tijd is veel breder dan de paar uur van de verteltijd. De insinuaties en vragen van de ‘gekken’ zetten Frank aan het denken. Als een soort reactie op hun laatdunkende uitspraken reconstrueert hij de geschiedenis van zijn familie zoals hij die kent.  En vooral: hij schept en herschept het beeld van zijn grootvader en vader, beiden ‘bekende’ architecten. Vanuit de privaatlessen van zijn maniakale vader, etaleert hij bijv.zijn kennis over het Guggenheim en de architect Frank Lloyd Wright, maar zoekt hij ook de link naar Simon en Garfunkel en zijn vader.   Heel langzaam krijgt hij inzicht in de complexe familieverhoudingen. Ondertussen ontmoet de lezer een man die als een tiran de wetten van het gezinsleven bepaalt. Een man die zijn zoon brainwasht tot zijn eigen eer en glorie- en hem kneedt tot het genie dat hij zelf niet geworden is. Een (bevoorrechte) adolescent zal misschien de realiteitswaarde van een dergelijk verhaal in twijfel trekken. Maar het kan hem ook aan het denken zetten over ‘maskers’ en ‘zich verstoppen achter’…Van Ranst maakt het hele proces geloofwaardig door Frank zelf aan het woord te laten, diep in zijn geest binnen te dringen, en hem de waarheid laag voor laag te laten ontdekken-  als een ui die laag na laag gepeld wordt.  De apotheose blijft groots, grotesk en verrassend.  Dit is op zijn minst een merkwaardig verhaal, vanwege het uitgangspunt, de bizarre situatie, de intrigerende personages. Ik was onder de indruk van de brede manier waarop Van Ranst dit familiedrama ontleedt,  van de rijke, beeldrijke en ongekunstelde taal die toch geschaafd en af is. Het is het verhaal van een rasauteur, geschreven voor raslezers. Mombakkes verscheen zoals de 17 vorige boeken van Do van Ranst bij DF/Infodok.

In boekenvriendschap,  Jet

9 reacties »

  • Anita zegt:

    Mombakkes ligt hier ook klaar om te lezen.In juni heb ik nog eens een tienerboekenrekje in de Bond , daar krijgt dat boek alvast een plaatsje in.
    Ik ben nét klaar met de nieuwe Morpurgo:Kind van de wildernis. Er zitten veel gelijkenissen in met Koning van het wolkenwoud en De vlinderleeuw. Ik heb genoten.

  • Katrien zegt:

    Dag Jet,

    ik heb enorm genoten van “Gek van een eiland”! En hmm, ja, er verschijnt veel moois deze lente!

  • Vanessa zegt:

    Ik las gisteren “hij of ik” van Dirk Weber – een interessant boek met een knallend einde (letterlijk en figuurlijk). Een aanrader!

  • Els Debuyck zegt:

    Bedankt Jet! Ik popel alleszins om het boek van Koen D’Haene te lezen.
    Vrijdag was ik in de bib van Wevelgem voor onze laatste bijeenkomst met de kinderjury dit jaar. In de hal zag ik boeken liggen over de Wadden. En een schaalmodelletje van de Brandaris, de vuurtoren van Terschelling stond er zomaar bij te blinken. Daar vallen mijn ogen op natuurlijk. Ben nu eenmaal zot van meezeilen met traditionele zeilschepen en zot van de Wadden. Een perfecte combinatie trouwens. :-)
    Dan zie ik Koens nieuwe boek liggen.
    Hoe leuk dat het hier op zo’n mooie manier de aandacht krijgt. Want Koen is hier kind aan huis, werkt al jaren in de bib van Wevelgem. Vroeger in de jeugdafdeling!
    Toen ik groot genoeg was en ook wel het gevoel had dat ik alle boeken uit de kleine bibliotheek van Gullegem gelezen had, mocht ik alleen met de fiets naar de bib van Wevelgem. Ken je dat gevoel? Dat je je RIJK voelt als je uit de bib komt met een ‘verse’ stapel boeken? Nergens heb ik dat gevoel zo sterk gehad als in de bib van Wevelgem. In de jeugdafdeling, daar hing de liefde voor boeken in de lucht. Zo is het gewoon.Die sfeer, het grote aanbod… en je mocht lekker veel boeken uitlenen in één keer. Ik blijf er graag komen, al woon ik nu heel wat verder af.

    Diezelfde vrijdagavond laat lees ik deze tip van Jet. Leuk!
    ‘Gek van een eiland’ mag meteen bovenaan op mijn lijstje met ‘boeken die ik zeker nog wil lezen’.
    Het voelt een beetje als een lekker snoepje dat ik nog tegoed heb.
    Ken je dat gevoel?

  • Jet zegt:

    Dag Els, Als je zelf die ‘eilandgekte’ hebt, dan moet je ‘Gek van een eiland’ zeker lezen!! Maar je mag het ook lezen vanwege de mooie verwerking van de legendes etc. Ik heb het trouwens ook voorgesteld in Wevelgem, op 20 maart, voor een publiek van méér dan 200 man. Er zijn dus ook nogal wat mensen ‘gek van Koen’ :)
    Je hebt gelijk, de bib van Wevelgem is zo’n bib die het hééft: de sfeer, het enthousiasme. Je reactie zal voor hen en voor Koen een opsteker zijn!
    In boekenvriendschap, Jet

  • Karin zegt:

    Na je bespreking van ‘Gek van een eiland’ was ik erg benieuwd naar dit boek, Jet, maar… wat valt het me tegen. Ik heb het uitgelezen, denkend: het mooie moet nog komen, maar het kwam maar niet. Ik vind het typisch een verhaal waarin de auteur alles expliciteert (onder andere in onnatuurlijke dialogen) in plaats van het je te laten voelen… Voor mij dus helemaal geen geslaagd boek!

  • Jet zegt:

    Dag Karin,
    ‘Gek van een eiland’ zal niet meteen op de longlist van de volgende Gouden Uil staan, Karin, maar het gaat wel dieper en het is gelaagder dan vele ‘wegleesverhaaltjes’. Ik leidde mijn bespreking in met ‘Koen D’haene is op weg’ en een doorwinterd lezer en kenner zal wellicht nog op zijn honger blijft zitten. Maar dat zwengelt de discussie natuurlijk weer aan: mogen we ook niet supporteren voor de betere boeken uit series als ‘lekker lezen’? Ze brengen niet de grootste literatuur, maar wel ‘leesplezier’ met diepte. Dat telt voor mij zeker ook.
    Het blijft interessant, de discussie over jeugdliteratuur…
    In boekenvriendschap, Jet

  • Karin zegt:

    O, over lekkere wegleesboeken mag het zeker ook gaan, Jet. Ik geloof alleen dat ik het zelfs in die categorie niet echt goed vind: ongeloofwaardig, onnatuurlijke dialogen, te expliciet…Ik ben nu ‘De pompoenmoorden’ aan het lezen, misschien schrijf ik wel een stukje over die ‘Lekker lezen’.

  • [...] de RSS feed voor meer updates.Een tijdje geleden stond op Vertel eens een bespreking van het boek Gek van een eiland van Koen D’Haene. De lovende woorden van Jet en de cover die er erg mooi uitziet deden hun [...]

Reageer!

Reageer onderstaand, of trackback van uw eigen website. U kunt ook de reacties ontvangen via RSS.

U kunt deze HTML tags gebruiken:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Deze website is Gravatar-enabled. U kunt uw eigen wereldwijd gebruikte G(lobally) R(ecognized) avatar verkrijgen op Gravatar.

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op deze discussie zonder te reageren.