Ik kocht gisteren “Stoute meisjes overal” van Marita De Sterck, met volksverhalen van overal ter wereld. En ik sloeg stijl achterover met wat ik al tegenkwam, bij een snel snel doorgeblader, na haar lezing in De Groene Waterman: de originele (misschien) versie uit China van “De wolf en de zeven geitjes”, “Belle en het beest” (uit Wallonië, geloof ik), en “Roodkapje” uit Frankrijk. Ach, dat lezen, verbannen uit de kinderkamer, het blies me van de sokken en ik vond het heerlijk. Ook het nieuwe boek van Rindert Kromhout al tegengekomen, maar – flink geweest! – niet gekocht, en “Mombakkes” – ook niet gekocht. Ik heb mij netjes aan mijn drie boeken gehouden: “Liefdesfabels”, “Het graf van de voddenraper”, waar ik heel benieuwd naar ben, en dus het boek van Marita. Hierover volgt of moet een stuk volgen. Er moet zoveel;-)