Keepvogel – Het diepste gat (Wouter van Reek)
Op naar de volgende genomineerde: Keepvogel. Het diepste gat van Wouter van Reek. Keepvogel en Tungsten – de een dromerige vogel-mens vol grootse plannen, de ander een praktischer ingestelde hond, met de voeten stevig op de grond – vormen al langer een onweerstaanbaar duo, een echte aanwinst in de kinderliteratuur.
Ook Het diepste gat is weer een érg leuk prentenboek. De twee zo verschillende karaktertjes, maar ook de interactie tussen tekst en tekeningen zorgen voor veel lees-, kijk- én denkplezier. Want het verhaal is zóveel meer dan in de tekst te lezen staat. De prenten vullen de tekst niet alleen aan, ze spreken die soms ook tegen. Als Keepvogel, die een archeologische zoektocht onderrneemt, denkt dat hij een put graaft tot aan de andere kant van de wereld, zie je op de tekeningen al snel dat het een heel andere kant opgaat: hij komt ongeveer bij zijn vertrekpunt uit. De illustraties, met een dwarsdoorsnede van de bodem, tonen nog iets anders: de verwoed en systematisch rechtdoor gravende Keepvogel, die zelfs een toestel uitvindt om hem in die klus te helpen, mist allerlei vondsten, die natuurlijk net naast de door hem gegraven tunnel liggen. Tungsten, die maar een beetje in het wilde weg, en dicht onder het oppervlak, zoekt, vindt daarentegen de ene schat na de andere. Het resultaat: een mooie combinatie van warme humor en filosofische gelaagdheid. Wel een beetje jammer dat Tungsten de moraal van het verhaal op het eind nog eens expliciet meegeeft.
Keepvogel en Tungsten zijn getekend in heel simpele, dik aangezette, zwarte lijnen, maar verspreid over de bladzijden staan nog tal van kleine, priegelige, vignetachtige tekeningetjes, waarin van alles te ontdekken valt. Bijzonder intrigerend! De poster die op de eerste bladzijde aan de muur hangt, en waar de evolutie van eencellige tot Keepvogel staat afgebeeld, is een prachtige knipoog naar de bekende afbeeldingen van de evolutie van de mens.
Keepvogel. Het diepste gat is een knap prentenboek, met veel stof tot nadenken, maar voor een Uil weegt het toch net iets te licht.

