Querido, dat is de uitgeverij die lange, lange tijd stond voor kwaliteitsvolle jeugdliteratuur. Ze staat daar nog steeds voor, wat mij betreft, Francine Oomen niet te na gesproken. We zullen het er maar op houden dat een mens ook zijn boterhammen moet kunnen verdienen. Want laten we wel wezen: Marc van Velzen heeft er onderdak, en zijn “Airtime” blies me onlangs nog eens deftig van mijn sokken. Over wat ik las, over hoe jongeren op school kunnen zijn tegenover elkaar. Over je eigen plekje letterlijk moeten veroveren, en hoever je daarin gaat. Jan Simoen’s boeken worden ook nog altijd bij Querido uitgegeven. Dat ie maar lustig verder schrijft, kunnen we nog lang genieten: van Sigi’s capriolen, of van het meer ernstige werk, waarvan “Slecht” het laatste wapenfeit is, en waarna Arno nooit meer hetzelfde klinkt.

Simon van der Geest? For president, alstublieft! Ik genoot al mateloos van zijn “Geel gras”, een vakantieverhaal met inhoud, en met zorg omringd. Dat zijn vers boekenkindje er snel mag komen.

En toch: toen ik de site van de Kinder en Jeugdboeken van Querido voor het eerst opende, dacht ik dat er iets mis was met mijn ogen: een regenboog en wirwar van kleuren en gekleurde lijnen.Aan de rechterkant: Lees het nieuwe boek van Prinses Laurentien, Finney, nu! Dat Sieb Posthuma dit boek illustreerde pleit in het voordeel van Finney, maar ik zal zelf wel beslissen welk boek ik nu ga lezen. Dat wil ik niet in mijn strot geramd krijgen van de uitgeverij die hoera hoera, prinses Laurentien wist te strikken. (En jawel, ik weet het: dat is een commercieel trucje, maar ik kan er overheen kijken, helaas). Ik wil bij benadering van geen enkele uitgeverij op zijn site lezen dat ze voor mij beslissen welk boek ik nu eens moet lezen. Misschien ligt dat dan voor een groot stuk aan mij.

Maar ik wil eigenlijk voor het overige helemaal niet zeuren!   Want er staan bij elke keer dat je de site openklikt, andere nieuwtjes op je te wachten. Net Marita De Sterck nog gezien, die haar Annie MG Schmidtlezing houdt op 26 mei, bijvoorbeeld.

De zoekbalk is wat mij betreft veel prominenter aanwezig, in mooi blauw, en duidelijk leesbaar.

Ook de nieuwe boeken, auteurs en illustratoren kregen meer kleur in hun zoekbalkjes, die je aan de linkerkant kunt terugvinden.

Wanneer je een boektitel intikt (ik gaf laatst “Negen open armen”, “Geel gras” en “Airtime” in), krijg je ook elke keer een drietal boeken mee die je wanneer je dat of dat boek las, misschien ook leuk zou vinden. (En dat is iets anders dan “Lees nu Finney!”, lijkt mij) Valt het u op dat ik niet veel met reclame op heb? Het zij zo.

Maar die drie andere aanbevelingen bij een boektitel: ik juich het toe. Ook Francine Oomen stond bij die aanbevelingen die ik misschien leuk zou vinden. Ooit misschien een keer. Maar meer waarschijnlijk van niet.

Dus alles bij elkaar genomen is de nieuwe site van de Kinder- en Jeugdboeken van Querido best een fijn stekje: het mocht ook wel, op de vorige versie gebeurde volgens mij al tijden nog maar enkel het hoogst noodzakelijke, en tot een halfjaar geleden, ofzoiets, prees men er nog steeds “Ons derde lichaam” aan. Ik bedoel maar.