Gelezen: Soldaten huilen niet / Rindert Kromhout en Mierenkolonie / Jenny Valentine
Soldaten huilen niet
Tijdens een reis door Engeland bracht schrijver Rindert Kromhout een bezoek aan Charleston Farmhouse, het buitenhuis van schilderes Vanessa Bell, de zuster van Virginia Woolf. Hij besloot een boek te schrijven over het huis en zijn bewoners. Het verhaal wordt verteld door Quentin Bell, zoon van Vanessa en Clive Bell, kunstenaars die behoorden tot de Bloomsburygroep.
In het boek vertelt Quentin hoe het is om op te groeien tussen kunstenaars en schrijvers, mensen die anders waren dan de plattelandsbewoners die hun buren waren. Dat zou op zich een boeiend boek kunnen opleveren, maar ik had er niet zoveel mee. Het verhaal kabbelt maar voort, en wordt pas echt interessant wanneer er een lang verborgen familiegeheim aan het licht komt. Het boek is qua inhoud bestemd voor veertienplussers, maar de schrijfstijl en het taalgebruik zijn meer gericht op kinderen in de bovenbouw van de basisschool.
Op Leesfeest staat een interview met de schrijver over dit boek.
Mierenkolonie
Jenny Valentine werd bekend met haar boeken Op zoek naar Violet Park en Gebroken soep, jeugdromans die ik met veel plezier heb gelezen. In dit nieuwe boek draait het om Sam, een zeventienjarige jongen die van huis is weggelopen, en Bo(hemia)(10) die door haar moeder wordt verwaarloosd. Same en Bo wonen allebei, met nog enkele andere bewoners in een flat in Camden, Londen. Sam draagt een geheim met zich mee, Bo probeert vrienden met hem te worden, maar hij houdt afstand. Er gebeurt van alles in en rond het flatgebouw, en op een gegeven moment loopt de zaken uit de hand.
Net als de twee eerste boeken is ook dit weer een goed gecomponeerde jeugdroman voor jongeren vanaf 14 jaar, maar Mierenkolonie kon me niet bekoren. Ik had niets met de hoofdpersonen en vond het verhaal ongeloofwaardig. Alleen het hoofdstuk waarin Sam vertelt waarom hij van huis is weggelopen raakte me, verder vond ik de gebeurtenissen niet interessant.
Henk! Je had niet zoveel met ‘soldaten huilen niet’, of hoe lezers boeken heel anders kunnen waarderen.
Ik ben er namelijk wild van, en ondertussen mét mij een heel aantal klanten. We plannen stiekem al een literaire reis in die richting, met het boek als leidraad :)
Wie gaat mee?
Joke
Ook in mijn omgeving werd Soldaten huilen niet verslonden door een vriendin, haar dochter van veertien ( een véél lezer!) en door mezelf. Wij planden ook al een reis naar Cherleston Farmhouse. We hebben alles opgezocht op internet. Dus: als er een groepsreis komt, zijn we kandidaat!
Dag Henk,
Blijkbaar liggen onze smaken wat uiteen. Ik heb erg genoten van ‘Soldaten huilen niet’. Daar zal een zekere nostalgie naar vroegere literatuur van en rond de Bloomsburygroup wel mee te maken hebben, maar voor mij had het verhaal toch voldoende spankracht. Wat de verhouding inhoud/schrijfstijl betreft, heb je gelijk:14-15/ einde basisschool.
Ook wat ‘Mierenkolonie’ betreft ben ik het niet eens met je. Wellicht is het ongeloofwaardig, maar het blijft een verhaal dat voornamelijk op de relatie tussen het meisje en de jongen focust. De ontwikkeling daarvan is vlgs mij wél geloofwaardig!
In boekenvriendschap, Jet
Dag Henk,
Blijkbaar liggen onze smaken wat uiteen. Ik heb erg genoten van ‘Soldaten huilen niet’( zie mijn bespreking op Verteleens van 09/05/2010) . Daar zal een zekere nostalgie naar vroegere literatuur van en rond de Bloomsburygroup wel mee te maken hebben, maar voor mij had het verhaal toch voldoende spankracht. Wat de verhouding inhoud/schrijfstijl betreft, heb je gelijk:14-15/ einde basisschool.
Ook wat ‘Mierenkolonie’ betreft ben ik het niet eens met je. Wellicht is het ongeloofwaardig, maar het blijft een verhaal dat voornamelijk op de relatie tussen het meisje en de jongen focust. De ontwikkeling daarvan is vlgs mij wél geloofwaardig!
In boekenvriendschap, Jet
@Joke/Anita: goed idee, een literaire reis n.a.v. dit boek.
@Jet: bij deze boeken liggen onze smaken inderdaad uiteen, maar dat zal bij andere boeken misschien weer anders zijn. De boeken geven wel stof tot discussie, dat vind ik wel aardig.