Boeken

Nieuwe en minder nieuwe kinderboeken, warm aanbevolen (of net niet).

Nieuws

Het reilen en zeilen in de wereld van het kinderboek en de leesbevordering.

Ons gedacht

Onze mening over wat er gebeurt in de kinderboekenwereld, genuanceerd én ongezouten.

Elders gelezen

Lezenswaardige artikelen, opmerkelijke websites, kortom: alles wat u gezien moet hebben.

Extra

Wedstrijden, oproepen, leuke wetenswaardigheden, en meer ditjes en datjes.

Home » Uitgelezen

Kijken, zoeken, praten: Het grote praatplatenboek / Ali Mitgutsch

Door op 24/10/2010 – 15:582 reacties

Dit zal Eva Devos blij maken: Mein schönstes Wimmel- Bilderbuch dat zij op de Villa Kakelbontblog van 31 augustus aankondigde, ligt hier nu vertaald voor me. Ik heb zelf een zwak voor kijk- en zoekboeken. Je kan er verschillende leeftijden mee rond de leeszetel verzamelen en een zoekspel op verschillende niveaus mee organiseren: Ik zie…, ik zoek…, wat zou….

Tot mijn schande moest ik na Eva’s blog bekennen dat ik Mitgutsch (de vader van alle kijkboeken nota bene) niet kende. Maar zij waarschuwde meteen: Mitgutschs rolpatronen zouden volgens sommigen nogal  tradioneel en vrouwonvriendelijk zijn. Ik zat nog meer op het puntje van mijn stoel. En dit zijn mijn bevindingen:

1.Dit is echt een ‘kijkboek’. Er zit geen verhaal achter zoals bij Rotraut S.Berner, Thé Tjong- Khing of  Marjolein Pottie (andere namen zie 21 augustus), geen raadseltjes en geen figuren (mensen, dieren, een vlieger etc.) die je bladzijde na bladzijde kan volgen. Er zijn ook geen vraagjes of opdrachten. MAAR, de prenten stimuleren genoeg om zelf inventief aan de slag te gaan. De titel is dus correct: het is een PRAATPLATENBOEK. Ook geschikt voor mijn anderstalige kleinkinderen die al blij zijn als ze de acties kunnen verwoorden- zonder een verhaaldraadje te moeten leggen.

2. Delen de jongens de lakens uit?  Op de kaft zie ik ook meisjes (of de unisekse kledij moet mij misleiden) en binnenin  mogen zij soms meespelen in het succesrijke leven.  Maar eigenlijk ga ik ook niet rigoureus aan het tellen: op de ene prent mag een jongetje de arena in,  terwijl een meisje enkel supportert,  even verder onderzoekt een vrouwelijke dierenarts (denk ik toch) een koe. Op een andere prent zijn er ook meisjes (denk ik toch) die met een tele- geleide auto spelen. Ik geloof Mitgutsch als hij in een interview zegt dat hij nu eenmaal beter jongetjes kan tekenen… Ik maak me er niet druk om, er is volgens mij geen reden om weer op de feministische barricades te gaan staan. En  trouwens, met die unisekse kledij….

3. Ik heb bijna met een vergrootglas naar terugkerende figuurtjes gezocht: in het dorp, bij de haven, op het vliegveld, in de sprookjestuin, de speeltuin, het strand en ga zo maar door. Ik vind ze niet. Wie heeft de moed om beter te doen en die vrolijke bonte bendes te ontleden? Maar dat Mitgutsch helemaal geen verhaal inbouwt,  is ook niet waar: hij focust op leuke ontmoetingsplaatsen voor de kinderen en volgt wel ergens de gang van de seizoenen.

4. Conclusie: ik heb genoten- eigenlijk zoals ik vroeger genoten heb van Richard Scarry (moet ik nu zeggen: God vergeef het me?) Ik heb Scarry’s kijkboeken trouwens heel vaak in mijn Engelse lessen gebruikt! Dus: wat mij betreft mag dit boek vanwege zijn vrolijke  ‘wemelende’ wereld in een sinterklaasschoen, misschien wel in die van mij (Charlotte Dematons Sinterklaas heb ik al..). Goed voor weer een paar uren leeftijd- en grensoverschrijdend kijkplezier. En dat zoeken we toch zo vaak? Boeken die jong en oud bekoren?

In boekenvriendschap.

Jet


2 reacties »

  • janien zegt:

    Wow! Die zet ik op mijn sinterklaaslijstje! Bedankt voor de geweldige tip!

    We hebben al Thé Tjong Khing, en vossen en hazen en Scarry en meer, maar Thé Tjong-Khing die sloeg ze alle, tot nu. Mitgutsch: benieuwd hoe hij aanslaat. Van hieruit, beste Jet, ben ik op Amazon wezen kijken in al die mooie Wimmelbücher. Mitgutsch, die ontbreekt ons, écht! Ik ben al tenvolle voor hem gewonnen.

  • Karin zegt:

    Ik heb net dit weekend ook met Klein Ventje in dit boek zitten kijken. En ik weet het niet goed. Enerzijds: heel leuk, met al die details die je kunt ontdekken, een boek waar je lang in kunt kijken en over kunt praten. Anderzijds: ik vind het écht niet mooi getekend.

    Wat terugkerende figuurtjes betreft – mij viel die ballon in de vorm van een gezicht op, die ik op verschillende bladzijden zag. Ik kan nu niet checken of er nog meer terugkerende figuren zijn, Klein Ventje heeft het boek mee om op school te tonen (en dan vooral om de klasgenootjes de blote billen en de blote piemels te laten zoeken, geloof ik, want die waren goed voor véél gegiechel.)

Reageer!

Reageer onderstaand, of trackback van uw eigen website. U kunt ook de reacties ontvangen via RSS.

U kunt deze HTML tags gebruiken:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Deze website is Gravatar-enabled. U kunt uw eigen wereldwijd gebruikte G(lobally) R(ecognized) avatar verkrijgen op Gravatar.

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op deze discussie zonder te reageren.