Boeken

Nieuwe en minder nieuwe kinderboeken, warm aanbevolen (of net niet).

Nieuws

Het reilen en zeilen in de wereld van het kinderboek en de leesbevordering.

Ons gedacht

Onze mening over wat er gebeurt in de kinderboekenwereld, genuanceerd én ongezouten.

Elders gelezen

Lezenswaardige artikelen, opmerkelijke websites, kortom: alles wat u gezien moet hebben.

Extra

Wedstrijden, oproepen, leuke wetenswaardigheden, en meer ditjes en datjes.

Home » Boeken, Uitgelezen

De Melkweg / Bart Moeyaert

Door op 29/05/2011 – 22:482 reacties

De Melkweg /Bart Moeyaert

Inhoud…

Aan de Melkweg hebben drie kinderen, de twee broers Oskar en Bossie en een  vriendinnetje, Geesje,  op een dak van een magazijn een clubhuis. Daar slijten ze hun  vakantiedagen. Daar doden ze de tijd met eenvoudige activiteiten, spelletjes die ze  verzinnen bij gewone dingen en voorbijgangers die onbewust voor verstrooiing zorgen.

Dit boek krijgt van mij vijf sterren omwille van twee grote troeven: verbeelding en tegen de  tijdsgeest in…

Verbeelding…

Je verbeelding kan zijn hartje ophalen bij dit verhaal. Er wordt veel beschreven, maar er is  meer dan genoeg ruimte om er zélf dingen bij te bedenken. Je kan zelf invullen waarom de  mama van Oskar en Bossie nu in Italië zit: er wordt iets over losgelaten, nl. dat ze haar  hart en hoofd moet opruimen, dat haar man geen tijd maakte voor haar en de kinderen,  maar het fijne weet je er niet van. Wie is Nancy precies? Waar komen Petra en Priit precies  vandaan? Wie is Calista eigenlijk? Het is niet nodig om in het verhaal mee te gaan, maar je  vraagt het je wel af.

Soms krijg je ook antwoorden. Als Oskar vertelt “Bijna vroeg ik of hij het net als ik lastig vond om al die gezelligheid te zien.” , weet je dat dat het wel is dat deze broers al een tijd missen thuis.

Tegen de tijdsgeest in…

Het is mooi hoe de dood bij deze kinderen geen taboe is, ze praten erover, ze gaan naar het kerkhof. Geesje gaat met haar vader naar haar overleden tante. De dood mag aanwezig zijn, desnoods onwennig: Oskar weet niet zo goed wat zeggen tegen Geesje als ze verdrietig is om de dood van haar tante.

In deze tijd is snelheid een belangrijke maar toch soms een ergerlijke eigenschap of “kwaliteit”. Het is fijn dat dit een traag boek is. Het verhaal krijgt zijn tijd, de tijd gaat langzaam, en dat is goed zo. Er wordt tijd genomen om de personages en de gebeurtenissen  te beschrijven. Bart Moeyaert neemt de tijd om een sfeer op te bouwen en uit te diepen.

Het is geen hip (hoeveel kinderen zouden hun vakantie nog op deze manier doorbrengen) verhaal, ook niet cool (het zijn niet bepaald machojongens, Oskar is nog heel tevreden met twintig euro extra van zijn vader), een beetje spannend ( de zoektocht en de misverstanden in het ziekenhuis, het gevecht met Calista), niet vreselijk grappig (wel de grapjes met Geesje).  Door zijn eenvoud, en hiermee bedoel ik de inhoud,  is het toch een heel bijzonder boek. Het “gewone” is de grote kracht van dit boek. Bart Moeyaert beschrijft dagdagelijkse dingen op een mooie manier. Ik denk hierbij aan de fragmenten waarin hij het heeft over hoe de broers samen in bed kruipen en verhalen vertellen. Ik denk dat velen zich daarin herkennen.

Linken…(waar ik bij het lezen aan moest denken…)

Oskar en Bossie… Oscar Wilde noemde zijn vriend Bosie (gelezen bij Floortje Zwigtman).

Hij heeft het over een huis dat gesloopt gaat worden, en een tekening van een dodo… Dit deed me aan Slopie van Joke van Leeuwen denken.

De verhalen in bed van bijzondere dingen die mensen meemaken, deed me denken aan soortgelijke verhalen die Paul Auster bijeenbracht.

De verzuchting van Bossie “Morgen is er weer een dag” uit “Gejaagd door de wind” maakte ik onlangs zelf als ik het over pesten had.

 

 

2 reacties »

  • Jet zegt:

    Dag Marina,
    Je bent me voor, ik wou net een bespreking plaatsen. Maar je hebt zo goed de kern van het boek getroffen, dat ik het niet anders kan.

    Toch heb ik nog een opmerking. Bart Moeyaert heeft de puberziel en puberemoties (bijv. rond de dood, maar ook rond de relatie tussen de twee broers: irritatie en mekaar toch niet kunnen missen)met veel inlevingsvermogen vastgelegd. Heel mooi ook, Bart is een woordkunstenaar en een beeldkunstenaar. Maar, maar, ik kreeg het toch af en toe op de heupen. Sommige zinnen leken me zo geconstrueerd, dat ik het woord ‘gezocht’ zelfs wou gebruiken. Ik weet wel, die aparte constructies zijn Barts handelsmerk,maar soms is trop te veel. Misschien komt het ook omdat ik zijn werk volg, en dus af en toe een déjà vu- gevoel heb.
    Voor de rest: volledig akkoord met jouw mening!

    In boekenvriendschap, Jet

  • Aline Verbeeck zegt:

    Lieve Marina,

    Ik was naar je opzoek, en hier ben je. Dit is het meest recente bericht dat ik van jou kan terugvinden. Ik hoop dat je deze reactie leest, en me een berichtje kan laten op volgend mailadres : Mikevanosta@Telenet.be

    Aline Verbeeck, ik zat bij jou in het vijfde leerjaar. Dat is ondertussen een kleine 15 jaar geleden geloof ik. De tijd vliegt…

Reageer!

Reageer onderstaand, of trackback van uw eigen website. U kunt ook de reacties ontvangen via RSS.

U kunt deze HTML tags gebruiken:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Deze website is Gravatar-enabled. U kunt uw eigen wereldwijd gebruikte G(lobally) R(ecognized) avatar verkrijgen op Gravatar.

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op deze discussie zonder te reageren.