Boeken

Nieuwe en minder nieuwe kinderboeken, warm aanbevolen (of net niet).

Nieuws

Het reilen en zeilen in de wereld van het kinderboek en de leesbevordering.

Ons gedacht

Onze mening over wat er gebeurt in de kinderboekenwereld, genuanceerd én ongezouten.

Elders gelezen

Lezenswaardige artikelen, opmerkelijke websites, kortom: alles wat u gezien moet hebben.

Extra

Wedstrijden, oproepen, leuke wetenswaardigheden, en meer ditjes en datjes.

Home » Uitgelezen, Uitnodiging, Warmmaker

Tussen fantasie en realiteit

Door op 15/04/2012 – 14:13Eén reactie

In deze hectische paasdagen heb ik de leesmomenten gestolen. Een verrassing was dus zeer welkom, en die vond ik in Isis van Hans Dekkers (Wereldbibliotheek). Eerlijk gezegd kende ik deze auteur (°Venlo, 1954) niet, maar daar wil ik nu verandering in brengen.

Isis is het verhaal van een puber die op zoek gaat naar haar verborgen verleden. Haar grootmoe, boma, bij wie ze woont, vertelde haar enkel dat haar ouders omkwamen in een auto- ongeluk toen Isis en haar tweelingzus Galya 4 waren.

Op een dag krijgt Isis een bericht van een onbekende oom, die haar nieuwsgierig maakt naar de ware toedracht van het ongeluk.  Isis wil een en ander ontraadselen en zij roept de hulp in van klasgenoot Martijn, op wie ze heimelijk verliefd is. Isis wordt niet alleen geconfronteerd met zichzelf, maar ze stoot ook op een ontluisterend geheim.

Dit kon het scenario van een doorsnee puberverhaal zijn: een zoektocht naar de roots, doorspekt met een ontwakende liefde en seksuele gevoelens en met een grote portie geheim en verrassing. Wat maakt het dan toch bijzonder? Zoals dikwijls in de betere jeugdboeken: de sterke en goed geportretteerde hoofdpersoon, de stijl en de originele invalshoek.

Isis is een computerfreak. Zij bouwt haar eigen virtuele wereld, en modelleert daarin ‘avatars’ van  personen uit haar directe omgeving. Die zijn niet altijd even complimenteus trouwens. Haar wiskundelerares komt er bijvoorbeeld minder goed van af dan haar zus Galya. Hans Dekkers kruipt diep in Isis’ intelligente geest, laat haar met gemak switchen tussen de cyberwereld en de reële wereld, en creëert zo een scherp beeld van de verwarring van de bewust wordende puber. Ook in haar pittige no nonsens taal, een mix van vaak hoogdravende pubertaal met cybertermen, legt hij die verwarring en onzekerheid feilloos vast.

De grond onder Isis’ voeten (en die van de lezer) verdwijnt: waar stopt de werkelijkheid en begint de fantasie? Het duizelde mij (aangenaam) in dit vlotte verhaal, waar ik me nu eens niet hoefde te ergeren aan modieuze namaak-  jongerentaal.

Zeker niet minder origineel is De verzwegen brief van Karla Stoefs (Manteau).

Lotte woont met haar mama Ella in het herenhuis van haar grootouders. Opa Edward is al twee jaar dood en Lotte mist hem net zo erg als oma Esmé, die haar bed niet meer uit wil. Lottes  papa, Vincent, is bezig aan een jarenlang project. Hij bevaart de wereldzeeën en komt slechts nu en dan een paar weken naar huis. Lotte onderschept zijn recente brief naar haar moeder. Daarin staat dat hij wegens motorpech nog langer weg zal blijven. Uit boosheid omdat papa Vincent dus ook niet op de 88e verjaardag van oma Esmé zal zijn, en ook in een poging om hem voorgoed thuis te krijgen, verstopt Lotte de brief. Gevolg: mama Ella wordt langzamerhand doodongerust, vooral wanneer er zich een tyfoon boven de Chinese zee, waar Vincent volgens haar zou zijn, aankondigt. Wat moet Lotte nu met de brief doen?

Boven Lottes hoofd hangt nog een donkere wolk. Hebberige tante Josefien bereidt de dood en vooral de erfenis van oma Esmé voor en is al bezig kopers voor het huis te zoeken. Als haar plan slaagt, dan moeten Ella en Lotte het huis uit, want Vincent is niet officieel met Ella getrouwd. Voor spanning en een vrolijke noot zorgt de fantasierijke en onvoorspelbare oom Tom, die na zijn ontslag uit de gevangenis stiekem bij Ella en Lotte inwoont. Een verhaal met veel verwikkelingen dus…je houdt er beter je hoofd bij.

Ook in dit boek bekijkt een auteur de groei van een kind naar een puber vanuit een originele hoek. Karla Stoefs focust die groei niet expliciet, maar ze is wel af te leiden uit de grote en kleine dagelijkse gebeurtenissen. Het grote pluspunt is het decor waarin Lottes verhaal zich afspeelt. In het prachtige, grote huis (naar de brandglazen en vloermozaïeken te oordelen waarschijnlijk in art deco stijl) zinderen de verhalen van  (de adellijke) opa Edward nog na. Ieder detail vertelt een eigen verhaal: de vloermozaïek in de hall, de bibliotheek, de postkaarten die ze van haar vader ontvangt, een oude Chinese vaas, de stoel van Edward, de deurklopper van Esmés kamer, het zeepaardje dat ze van Edward kreeg, een bronzen klokje uit de tuin en de magnolia daar…Tegelijk laat ieder verhaaltje of anekdote  het grote gemis van Lotte subtiel aanvoelen.

Door de bemoeizucht van tante Jozefien en de uitgestelde terugkomst van haar vader gaat Lottes veilige, fantasierijke kinderwereld flink beven. Door Tom gaat ze bovendien twijfelen aan de grens tussen fantasie en leugen. Kortom: zonder expliciete toespelingen en vanuit een originele invalshoek laat Karla Stoefs voelen hoe Lotte haar kindertijd ontgroeit. ’Tom, het is gewoon een verhaaltje.’ en  ‘Ik ben te oud voor spelletjes.’ besluit ze zelf op het einde van het boek. Karla Stoefs sluit het eenvoudige kinderleven met een symbool af, wanneer Lotte eindelijk het ene geheime boek uit Edwards bibliotheek kan openen.

Mooi, ook al zijn er wat veel draden en is het af en toe zelfs té weinig expliciet en te onduidelijk als het over Vincent gaat. Van hem kun je moeilijk hoogte krijgen, tenzij hij enkel als symbool voor onvervulbaar verlangen en onrust gezien wordt. Of is hij gewoon een flierefluiter die de familie op cruciale momenten (ook letterlijk!) zijn kat stuurt.   Verder wordt de erfeniskwestie uiteindelijk vlug afgehandeld en beleeft Esmé wel een heel vlugge heropstanding. Hoe tante Jozefien daarop reageert, daar is het raden naar.

Het boek eindigt met een brief van Lotte naar haar vader. In haar ondertekening aapt ze haar vader op zijn kaartjes na en geeft hem van hetzelfde laken een broek: ‘Zonnige groeten’. Daarmee is haar groei bevestigd.

Een leuk boek met een originele invalshoek, mooie vondsten en een hoofdpersoon om van te houden. En een huis om verder van te dromen…

Tenslotte een reminder:

Op zaterdag 20 u. wordt in de Biekorf in Brugge Kelderkind van Kristien Dieltiens voorgesteld. Mijn bevindingen met dit bijzondere levensverhaal van Kaspar Hauser mag je hier binnenkort verwachten.

 

In boekenvriendschap, Jet

Eén reactie »

Reageer!

Reageer onderstaand, of trackback van uw eigen website. U kunt ook de reacties ontvangen via RSS.

U kunt deze HTML tags gebruiken:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Deze website is Gravatar-enabled. U kunt uw eigen wereldwijd gebruikte G(lobally) R(ecognized) avatar verkrijgen op Gravatar.

Houd mij op de hoogte van nieuwe reacties. Of abonneer jezelf op deze discussie zonder te reageren.