De raadsels van Sam   Edward van de Vendel, tek. Philip Hopman                                         Querido 2012

Wat een heerlijk vervolg op het al heerlijke Toen kwam Sam, het verhaal van een hond die zelf zijn baasje koos. Beide verhalen spelen zich af in Canada, met het gezin van Edward van de Vendels broer als inspiratiebron.

Sam, de grote, sneeuwwitte berghond die in het eerste boek zomaar bij Kix (9j.)  aan kwam waaien,  verdwijnt. Kix is ontroostbaar en gaat op zoek. Iedereen wordt ingeschakeld: zijn ouders, zusje Emilia, zijn opa…Tijdens de zoektocht daagt er iets bij Kix: Sam is een oude hond, die de laatste tijd soms heel afwezig leek. ‘Hij wordt pups’ zegt opa, ‘hij gaat terug naar het verleden’.  Dat doet bij Kix een lichtje branden: misschien is hij echt terug gegaan naar zijn verleden, nl. naar de boerderij  waar hij tien jaar ‘gewerkt’ heeft? Kix vindt er hem inderdaad, en hij achterhaalt ook de waarheid achter Sams vroegere baasje Cracker en Sam.

Dit is het mooie verhaal van een ouder wordende hond, maar nog meer het verhaal van de jonge Kix.  Zijn verbondenheid met Sam en de angst om hem te verliezen pakken naar de keel. De intense beschrijving van de vriendschap – of neen, geen beschrijving, ook geen evocatie, maar diepe inleving en beleving vloeien zo mooi en schijnbaar moeiteloos uit Van de Vendels pen, i.c. computer.  Hier maakt  Edward van de Vendel mijn kleindochter van 9 ( en mij, en haar vriendjes en vriendinnetjes) intens blij mee. ‘Blij, en een beetje triestig’, ik hoor het Siene al zeggen, en zuchten terwijl ze naar de sprekende tekeningen van Philip Hopman kijkt.

In boekenvriendschap, Jet